Woerdense Courant

Alweer voor het vijfde jaar organiseert Van Ginkel een uitwisselingsprogramma met met vier Franse middelbare scholen waar het vak ‘Nederlands’ wordt gedoceerd. “Momenteel zijn vijftien Franse leerlingen en twee docenten te gast bij zeventien Kalsbeekscholieren. In mei draaien we de rollen om en zijn wij te gast in het Franse stadje Hazebroek.” “Vanmiddag staat ‘de Hollandse pot’ op het programma. Verdeeld in drie groepen bereiden jullie een Hollands hoofdgerecht en nagerecht voor. Groep één maakt Zuurkool en poffertjes.” legt Van Ginkel klassikaal uit. “Mogen er ook ananasjes en spekjes doorheen want dat is héél lekker!” valt Anouk Koster (15 jaar) haar in de rede. “Kijk dit is ook zo’n verschil tussen Nederlandse en Franse kinderen” legt van Ginkel uit. “De Nederlanders zijn veel assertiever. Franse kinderen zijn gereserveerder en houden gewoon hun mond totdat ik ben uitgepraat.” De vijftienjarige Fransman Jean Royer is te gast bij Marieke de Goede (14 jaar). Hij heeft wel zin om te koken en durft een paar woorden Nederlands te spreken. “Het was vanochtend leuk maar zó koud! Als we gaan koken is het in ieder geval lekker warm.” Anouk Koster is van mening dat de Nederlanders meer Frans leren dan de Fransen Nederlands. “Sommige kinderen hebben al vier jaar Nederlandse les maar durven nog geen woord Nederlands te praten. Die van mij zegt alleen maar ‘nee’ of ‘ja’. Van Ginkel: “De meeste kinderen hebben het vak ‘Nederlands’ gekozen omdat ze Vlaamse voorouders hebben. Hazebroek ligt vlak bij de Belgische grens. Daarnaast gaat het economisch goed in Vlaams België en dat is ook een reden dat de leerlingen Nederlands leren. Het vak Duits neemt in Frankrijk aan populariteit af. Beide Nederlandse docenten zijn voormalige leraren ‘Duits’. Op de vraag of deze leerlingen gestaakt hebben steekt één leerling haar hand op. De Franse scholieren hebben geen idee waarom de Nederlanders staken. Royer: “Ik weet niet eens waarom er in Frankrijk gestaakt wordt!” Wanneer Van Ginkel uitlegt dat het gaat om het 1040-urige jaarrooster maakt dat de tongen van de Fransen los. Jimmy Lucidarme: “Jullie hebben vet geluk! Wij worden elke dag om 7.00 uur met de schoolbus opgehaald. Om 16.30 uur worden we pas weer losgelaten. We eten ’s middags op school. (Ik vind het trouwens erg vreemd dat de Nederlandse kinderen hier ’s middags hun meegenomen boterhammen opeten). Als we thuiskomen maken we huiswerk, eten we en gaan we naar bed. Voor sportclubs hebben wij nauwelijks tijd. Alleen in het weekend, dan kunnen we leuke dingen doen en uitgaan” “Vandaar dat wij gisteravond alle sportactiviteiten wonnen!” concludeert Koster. “Nou snap ik ook waarom ik Julie Servant, het meisje dat bij ons te gast is, nooit op MSN aantrof terwijl ze had aangegeven dat dit haar hobby was.” “De belangrijkste doelstelling van deze uitwisseling is het oefenen van de taal die de leerlingen op school leren. Als ze lef hebben kunnen ze heel goed communiceren. Maar even zo belangrijk is het leren over Franse en Nederlandse cultuur. Soms ontstaan er hele leuke contacten tussen Franse en Nederlandse kinderen. We hebben een jongen op school gehad die zijn Franse vriend nog elke kerst- en zomervakantie ziet.” besluit Van Ginkel . “Maar nu is het tijd om het zuurkoolrecept op te zoeken en boodschappen te gaan doen.”