De man die de Russische kernonderzeeër De Koersk samen met zijn broer Jan naar boven bracht, die het familiebedrijf Van Seumeren tot een wereldbedrijf maakte en die uiteindelijk het grotere Mammoet kocht en op de wereldkaart zette, is nog niet in het bezit van een keycard zodat hij vrijelijk toegang heeft tot de burelen van de FC of tot het stadion. Lang zal dit niet duren, want Van Seumeren heeft duidelijk zin in dit avontuur dat een nieuw hoofdstuk toevoegt aan zijn tot dusver al kleurrijke leven. En ‘er zin in hebben’ staat voor Frans van Seumeren gelijk aan ‘met volle kracht vooruit’. Met ogen die flonkeren van pret vertelt de nieuwe eigenaar van FC Utrecht over zijn verwachtingen en zijn ambities en over het waarom hij besloot 16 miljoen te investeren in de Domstelijke voetbalorganisatie.

‘’Ik dacht echt dat ik na mijn pensioen alleen nog maar zou gaan fietsen, vissen en zou gaan reizen. Daarmee ben ik dan ook begonnen. Samen met mijn vrouw Gonnie ben ik anderhalf jaar op pad geweest. We zijn vanuit Harmelen naar Athene gelopen en via Zuid-Spanje weer naar huis. We hebben 6000 kilometer gelopen met een rugzak en tentje op ons rug. Een geweldige ervaring. Maar eenmaal thuis bleek ik niet die man te zijn. Het begon allemaal weer te kriebelen. Ik weet zelf ook niet precies wat dat is. Ik stel vast dat ik een mensen-mens ben. Met mensen dingen samen doen is voor mij net zo belangrijk als voor anderen bijvoorbeeld eten en drinken. Ik moet gewoon mensen om mij heen hebben. Daarnaast heb ik altijd vanaf de HBS keihard gewerkt. En dan is het niet normaal om opeens op de bank thuis te zitten. Vandaar dat ik, samen met andere investeerders, inmiddels ook een rederij, onder de naam Rolldock, begonnen ben. Er worden momenteel acht schepen gebouwd in India.’’

De constatering dat hij niet de man is die hij dacht te zijn deert hem echter niet. Integendeel zelfs. Hij heeft er niet alleen zin in, maar weet ook exact wat hem voor ogen staat. Weg is de flonkering uit zijn ogen als hij praat over de toekomst van FC Utrecht. ‘’Ik ben een enorme schaats- en voetbalfan. Schaatsen doe ik alleen op natuurijs. Ik heb ook al drie keer de Elfstedentocht volbracht. Maar omdat natuurijs er niet vaak is, kom je vanzelf in een voetbalstadion terecht. En in dit geval dus bij FC Utrecht, want ik ben een geboren en getogen Utrechter. En natuurlijk ben ik ook Merenees, ik heb gevoetbald bij VV De Meern en ben daar ook voorzitter. Sport, en in dit geval voetbal dus, sluit goed aan bij mijn karakter en bij mijn zakelijke instinct. Ik houd nu eenmaal van competitie, ik heb een sterke wil om te slagen en wil altijd winnen. Ik houd van de spanning die een nieuwe uitdaging met zich meebrengt. En die denk ik hier te vinden. En dan vergeet ik de emotie nog. Ook heel belangrijk. In de voetbalwereld wordt alles onder een vergrootglas gelegd, het is emotie en drama en daar houd ik van. Je hebt gelijk als je stelt dat FC Utrecht nu niet de meest makkelijke organisatie is, maar ik ben nu eenmaal in de positie dat ik door heel hard werken een hoop geld heb verdiend. Met dat gegeven én met mijn zakelijke achtergrond denk ik dat ik voor FC Utrecht, maar ook voor de stad en de regio, wat kan betekenen.’’