Frans vervolgt: “Koken is een hobby van me. Ik ben bouwvakker geweest. Toen ik werd afgekeurd ben ik thuis gaan koken. En daarna las ik op internet dat ze hier op zoek waren naar een kok. Ik heb me aangemeld en binnen twee weken was ik aan het werk. Zo hoog was de nood.” Van der Linde begon met één ochtend per week, maar heeft dat inmiddels uitgebreid tot vier keer. “De Hollandse pot is favoriet. Andijvie, bloemkool met aardappelen en een stukje vlees erbij. Vandaag eten we gehaktballen met witlof en kaas uit de oven. Laatst wilden de bewoners lasagne eten, dat leek hen wel lekker. Ze hebben ervan gegeten, maar zeiden na afloop: ‘geef ons maar spinazie’.” Frans heeft ingevoerd dat de tafels anders worden neergezet en mooi worden gedekt met een kleed en servetten. Ook hoort er een glaasje wijn bij het driegangenmenu. Hij doet zelf de boodschappen. “Ik krijg een bepaald budget. Wat ik overhoud stroomt terug in de kas voor de bewoners. Daar kunnen we eens iets extra’s van doen, bijvoorbeeld Chinees eten halen of een dagje naar de dierentuin. Bij de inkoop kijk ik wat betaalbaar is. Als de bloemkool vier euro kost begin ik er niet aan, dat doe ik thuis ook niet.” Op de vraag of het niet moeilijk is voor 12 personen te koken antwoordt Frans: “Dat valt reuze mee, je moet het gewoon doen en je hebt goed materiaal tot je beschikking. Nieuwe vrijwillige koks kunnen een dagje met me mee lopen om te kijken hoe het hier gaat. De contacten met personeel en bewoners zijn leuk, je wordt opgenomen in het team. Ook hoef je niet perse zelf de boodschappen te doen.” Frans benadrukt dat de waardering van de bewoners hoog is. “Laatst kreeg een ernstig zieke bewoonster een bord eten op bed aangeboden. Op een gegeven moment zei ze: ‘de kok is er’, dat kon ze proeven. Dat is een groot compliment voor mij.”