Groot Rijswijk

RIJSWIJK - Zit ik rustig op de bank met Groot Rijswijk van 31 juli in de hand. Lees ik in jouw column over je bezoek aan de tentoonstelling over 'onze landgoederenzone'. Ik ben het met je eens dat dit een uniek stukje grond is waar Rijswijk heel trots op zou moeten zijn. en blijven! Ik begrijp dat het terugbrengen door de gemeente in de oorspronkelijke toestand vanwege de hoge kosten geen haalbare kaart is, maar toch. Je haalt daarbij aan dat er met de verkoop van enkele landhuizen en toevoeging van een horecafunctie een renovatie van het gebied wel mogelijk zou zijn. Maar beste Pieter Pen, over hoeveel landhuizen praten we? Wat houdt 'enkele' in? In mijn gedachtegang gaat het al gauw over minstens 2 à 3. Tel daar ook nog de horecagelegenheid bij. Wat blijft er dan nog over voor de Rijswijkers die daar willen wandelen? Immers bij een verkocht landgoed behoort toch ook een flink stuk erf of niet soms? Zo ook bij de horecavoorziening en vergeet de parkeerplaats(en) niet! Als we dan praten over de 'één van de 800 jaar oude kroonjuwelen van Rijswijk' rijst de vraag of er geen beroep op het rijk en/of provincie gedaan kan worden. Links en rechts wordt subsidie toegekend. Maar zoals vaak schuilt het venijn in de staart van je artikel. Je suggereert dat we de plannen maar goed moeten volgen en van ons moeten laten horen als het de verkeerde kant opgaat. Dat je eindigt met: 'Het behoud van het gebied hangt ook van u af", beste Pieter hoe naïef kun je zijn? In Rijswijk? Hoeveel tijd en moeite is er niet gestoken in de bouwplannen van de oude stadhuislocatie? Hebben alle protesten en handtekeningen iets uitgemaakt? Beste Pieter, je zet de Rijswijkers met je suggestie volkomen op het verkeerde been. Eén handje vol politici in Rijswijk maakt de dienst uit ondanks alle protesten van misschien wel 1000 handjes vol gewone burgers. Normaal reageer ik niet gauw op persberichten, maar in dit geval… je vraagt erom.