Mam…. Waarom?' is eigenlijk geen boek maar een geschreven drama wat diepe sporen in een tere kinderziel heeft achtergelaten, sporen die, door erover te schrijven en te praten, langzaam vervagen maar nooit helemaal verdwijnen of worden uitgewist. De jonge Bianca ziet dingen die niet voor kinderogen bestemd zijn en maakt situaties mee die een kind niet mee hoort te maken. Haar jeugd kenmerkt zich door ouderlijk alcoholisme, seks en uitbuiting. Maar ze slaat zich erdoorheen. Ik heb het boek geschreven om te laten zien dat je ondanks je slechte jeugd toch als sterk mens naar voren kunt komen en het beter hebt gedaan dan zij die eigenlijk je goede voorbeeld zouden moeten zijn. Ik heb het ook geschreven om af te rekenen. Niet met mijn moeder maar met mijn verleden.

Lange tijd verdringt ze de pijnlijke beelden uit haar ongewone verleden. Niet bewust maar omdat ze andere dingen te doen heeft dan steeds weer terug te denken aan haar verloren jeugd. Pas toen ze op haar werk ten gevolge van door haar ervaren hoge werkdruk emotioneel in de problemen raakte, riep ze stilletjes om hulp. Ze wordt doorgestuurd naar een bedrijfspsycholoog die al snel door heeft dat niet haar werk maar haar verleden oorzaak is van de psychische beknelling. Ze begint brieven te schrijven aan haar reeds op 55-jarige leeftijd aan kanker overleden moeder. Aanvankelijk had ik niet de behoefte om met mijn verhaal naar buiten te gaan. Maar door er met vrienden over te praten ontdekte ik dat er meer mensen waren die een moeilijke jeugd hadden gehad en dat ik, door er open over te zijn, anderen bij hun verwerkingsproces kon helpen. Dat laatste is ook de echte reden van de publicatie van mijn boek. Ik ben niet langer angstig naar de reacties van mijn omgeving maar ben daar juist benieuwd naar. Ik kan anderen in een soortgelijke situatie helpen hun verloren jeugd in te ruilen voor een nieuwe toekomst.