Boxmeers Weekblad

Een paar dagen voordat Stan Jilesen met zijn gezin naar zijn vakantie-adres in Italië vertrok, vond dit interview plaats. In overleg met de familie is besloten om dit artikel te plaatsen als een hommage aan hem. BOXMEER – Hij woonde in de piramide die zijn moeder liet bouwen langs de weg naar Rijkevoort. “Zij geloofde in de positieve energie die deze vorm teweegbrengt. Ik weet dat niet, maar aan inspiratie heb ik geen gebrek.” Stan Jilesen zijn leven bestond uit muziek, kunst en sport. Een zomerse bui barstte los en hij liet vlug de zonwering terugglijden in zijn sponning. “Ik heb lol in het leven en ben een gelukkig mens. Ik kan echter ook intens verdrietig zijn. Dat is voor mij inherent aan kunstenaar zijn. Maar ook die bui waait over. Er zijn zoveel mooie dingen om van te genieten en er is zoveel dat mij interesseert. Ik vind het een ramp dat het leven zo kort is.”

De geboren Boxmerenaar begon al vroeg met muziek. “Als klein jongetje klom ik achter de piano. En tijdens de lessen die daarop volgden bleek al vlug dat ik mijn eigen weg wilde gaan. Ik deed mijn huiswerk niet en was niet geïnteresseerd in noten lezen. Ik speelde na wat ik hoorde, daar had ik plezier in.” Toen zijn werk met probleemjongeren stopte, besloot hij met muziek zijn geld te gaan verdienen. “Dat betekende in het begin water bij de wijn doen. Wat vind ik mooi en wat willen de mensen horen. Ik vond de middenweg hierin en beleefde hele mooie jaren. Het was hard werken, maar ook op en top genieten. Ik kon doen wat ik wilde, ik ben gezond én ik kon iets betekenen voor anderen. Iets mooiers dan mensen een leuke avond bezorgen is er niet. Ik voel me bevoorrecht dat ik dat kan. Dát is het joie de vivre gevoel. Geniet van wat je zintuigen je kunnen bieden. Hier gaat het om. Ook als ik gefietst heb en even op een terrasje zit, of als ik aan het schilderen ben.” Dit laatste ontstond door zijn besluit om te stoppen met de band waarin hij zong. “Daardoor kreeg ik ruimte en tijd om de beelden die in me zitten qua kleur, vorm en compositie als een waanzinnige naar buiten te brengen.” Datzelfde gold voor zijn zingen. “En dat geeft me een ultieme vrijheid. Die vrijheid is een belangrijk thema in mijn leven.”