De Rijnpost

Gert Veldhuizen, woonachtig in Veenendaal, hoeft niet langer zijn woonplaats uit voor zijn hobby. Na bijna drie jaar de dames van Alterno in Apeldoorn te hebben begeleid - 'een mooie club met een uitstekende jeugdafdeling' - viel zijn diensttijd in Nijmegen zwaar tegen. "Ik had toen al regelmatig contact met Hugo Rijken, de aanvoerder van Prins/VCV 1. Met hem heb ik al heel plezierig samengewerkt bij SSS in Barneveld. Bovendien was ik aanwezig bij de wedstrijd tegen Protos in Sporthal West, toen 'heel Veenendaal' uitliep voor volleybal. Prachtig om te zien dat zo’n sport leeft in een echte voetbalstad. Het gevoel voor VCV groeide mettertijd en na het bezoek van Aalbers en Van Elst wist ik het zeker", aldus de gedreven oefenmeester.

Maar nogmaals: Veldhuizen houdt niet van broddelwerk, dus moest VCV wel met een volwaardige ploeg voor de B-league op de proppen komen. Gelukkig heeft hij zelf een imposant netwerk en ook Hugo Rijken bulkt van de nuttige contacten. Veldhuizen kan straks dan ook kiezen uit twaalf min of meer gelijkwaardige krachten. "In een paar maanden tijd is echt een wereldklus geklaard. Deze jongens sluiten qua leeftijd en ambitie prima aan. Er zijn twee nieuwe spelverdelers die weinig voor elkaar onderdoen de een is lang, de ander een stuk kleiner maar met een enorme sprongkracht. En in plaats van elkaar te beschouwen als concurrenten, zijn ze juist bijzonder collegiaal en sociaal naar de groep toe." "Daarnaast is niemand zeker van zijn plek, ik trek me niets aan van 'heilige huisjes'. Alleen Wouter Pilon maakt als libero natuurlijk veel speelminuten. Verder telt de selectie twee jongens van Jong Oranje - die lijken sowieso rijp voor de B-league - en één speler die een jaar in de A-league achter de rug heeft. Hij kwam daar overigens niet veel aan spelen toe, dus koos hij graag voor ons." Voor de continuïteit binnen de vereniging vindt Gert dat VCV ook moet zorgdragen voor een goed tweede en derde mannenteam. Hij gaat in dat kader zelf ook nog het eerste jongensteam trainen.

Het afgelopen weekeinde was de selectie in Limburg, om technisch en tactisch de puntjes verder op de i te zetten. Het zegt iets over de professionele benadering van Veldhuizen, die in Bob van de Pol en Johan van Zelderen twee uitstekende assistenten krijgt. "Bob is er op zaterdag bij met de coaching tijdens de wedstrijden, terwijl Johan de tegenstanders gaat scouten. Als rasechte VCV-man is Bob van onschatbare waarde voor de ploeg en ook voor mij persoonlijk. Nooit eerder had ik zo’n goede assistent, die tijdens een wedstrijd ook oplossingen ziet als het even minder gaat. En ook op het medische vlak heeft de vereniging de zaken prima voor elkaar met teamarts Jan Rijken, verzorger René Lubbers en fysiotherapeut Arie Brouwer." Veldhuizen weet met zijn ervaring als geen ander wat er allemaal bij komt kijken om goed voorbereid aan de competitie te beginnen. "In de B-league is het fysieke aspect bijvoorbeeld heel belangrijk. Daarom doen we, naast de reguliere volleybaltrainingen, drie keer per week in de sportzaal van het Ichthus College aan krachttraining. Hiermee werken we meteen aan blessurepreventie. Het is pittig voor de jongens, dat besef ik maar al te goed. Maar voor dit niveau is deze trainingsintensiteit normaal. Prettig is ook dat Hugo als aanvoerder het goede voorbeeld geeft door voor zichzelf nog eens twintig uur per week te trainen. Want ja, dit VCV is toch min of meer zíjn project." De competitie begint op zaterdag 27 september met een thuiswedstrijd tegen US. Gert: "Een geroutineerde tegenstander. Die avond zal er op mijn groep zeker druk liggen, vooral omdat we ervaring op dit niveau missen. Als ik alle tegenstanders in ogenschouw neem, zijn sommige beter dan wij maar andere ook minder. Toch kun je daar nu weinig voorspellingen aan verbinden. Als nieuwkomer moeten wij inzetten op handhaving. Want ook al is een ploeg op papier minder sterk dan wij, in een uitwedstrijd kom je toch in een andere entourage terecht. Mijn spelers zullen dan meer toeschouwers zien dan afgelopen seizoen en moeten daarmee leren omgaan."

"Na twee weken training kan ik nog moeilijk aangeven waar het plafond van deze groep ligt, maar de progressie van ieder individu is nu al zichtbaar. Dat is een geweldige opsteker. Ja, de 'drive' die ik het afgelopen jaar bij VoCASA zo heb gemist, is echt weer helemaal terug."