De Nieuwsbode Zeist

''Wie niet kan delen kan ook niet vermenigvuldigen.'' Met dat motto is het voor Bert Kraaij van de zaterdagmarkt vanzelfsprekend om met enige regelmaat groente en fruit beschikbaar te stellen voor de Voedselbank in Zeist. Twee van zijn trouwe klanten, Rob en Elly, waren onder de indruk van het gemak waarmee de marktkoopman goede spullen gaf. Met het oog op de feestdagen maakten zij 250 euro over, zodat de klanten van de Voedselbank nog wat extra's zouden vinden in hun pakketten. Dat vond Kraaij op zijn beurt weer zo sympathiek dat hij de mooiste producten tegen kostprijs leverde voor dit doel.

De laatste zaterdag voor de kerst. ''Mooie druiven voor de kerst, wilt u er eentje proeven.'' Mo maakt er al dertig jaar een feestje van. Sinds zeven jaar prijst hij de koopwaar van Bert Kraaij aan op de zaterdagmarkt in Zeist. ''Blijven ze goed tot tweede kerstdag?'' vraagt een dame die er eentje proeft. ''Als u ze koel bewaart zijn de vrijdag nog net zo mooi als vandaag'' belooft Mo. ''In de koelkastla, maar niet in de diepvries.'' ''Ik heb ook een kelder''. ''Dan blijven ze zeker goed.''

Mo praat graag. ''Bert Kraaij is een zakenman, dat zeker. Normaal gesproken is een zakenman keihard, maar Kraaij is dat niet. Hij neemt genoegen met een kleine marge en dat kan alleen maar doordat hij zijn kraam inricht op de Turkse manier. De klanten zoeken hun spullen zelf uit en gaan ermee langs de kassa.''

Een dame twijfelt bij de lychees. ''Als u ze echt lekker vindt heb ik voor u wel een hele kist voor vijf euro. U blij en ik blij. Speciaal aanbod, maar niet verder vertellen.''

Mo vervolgt zijn verhaal. ''Doordat we met minder mensen veel meer klanten bedienen kunnen we zo goedkoop zijn. En daarnaast is Kraaij een goed mens die wat wil betekenen voor andere mensen. Dat staat niet alleen zo in de Bijbel, maar ook in de Thora en in de Koran. Ik heb het vak geleerd van een Jood waar ik twintig jaar bij heb gewerkt en ik ben zelf een moslim, ik weet het. Het is universeel. Als je wat goeds doet, gaat het balletje rollen en als het eenmaal rolt, rolt het vanzelf verder.''

Mo vertelt dat hij alleen nog maar op de zaterdagmarkt staat omdat hij Kraaij zo graag mag en hij het contact met de klanten zo gezellig vindt. ''Bert Kraaij heeft een enorme zaak met groente en fruit in Baarn en daar staat hij ook op de markt. Op zaterdag sta ik met zijn kraam in Zeist, maar door de week heb ik mijn eigen zaak. Cum Laude, op De Uithof; shoarma en döner kebab voor studenten. Hier in Zeist sta ik echt voor mijn plezier.''

Ondertussen telt hij grapefruits in een plastic tasje. ''Vooruit, vandaag mag u die hele zak vol voor vijf eurootjes meenemen.''

Wat geeft Bert Kraaij gewoonlijk aan de Voedselbank? ''De beste groente en het beste fruit. Niet altijd, maar af en toe.'' En nu, met die anonieme gift? ''Luxe dingen uit het assortiment. Cranberry's, kiwi's, lychees, pompoenen, kisten sinaasappels en mandarijntjes en luxe groente.''

Mo: ''Onthoud dat maar: als je niet kunt delen, kun je ook niet vermenigvuldigen. Een universele wijsheid van een moslim in kersttijd.'' Hij kijkt naar het publiek dat op deze druilerige morgen voorbijschuift en verheft zijn stem. ''Zoete druiven zonder pit. Eentje proeven?''