De Sleutel

Voor vader en moeder De Lorijn was het reden genoeg om de voorruit van de kamer vol trots te beplakken. “Mijn ouders staan echt achter mij”, meldt de Nederlandse kampioene. Dat bewijst ook de enorme prijzenkast die middenin de huiskamer prijkt en de sportfoto’s aan de muur die pa De Lorijn van dochterlief maakte. Om haar niveau op pijl te houden en haar hyperactiviteit kwijt te kunnen, reist de VMBO-scholiere vier of vijf keer in de week naar Den Bosch. Daar traint ze bij de taekwondoschool van Louis van Esch. Op de trainingsmat staat de Osse altijd tegen mensen van het andere geslacht. “Laat mij maar met jongens taekwondoën. Jongens zijn serieuzer en trainen harder.” Michelle was als klein meisje al veel met vechten bezig. “Toen ik twee was ging ik met mijn broer mee naar taekwondoles. Toen deed ik hem al zoveel mogelijk na. Mijn moeder wilde graag dat ik onder taekwondo ging voor zelfverdediging. Op mijn negende ben ik begonnen.” De vader van Michelle vertelt dat het niet de bedoeling was dat zijn dochter aan wedstrijden ging deelnemen. Michelle is van plan om Oss nog meer op de kaart te gaan zetten. Te beginnen in februari op het open NK in Eindhoven. Dan moet de scholiere het opnemen tegen internationale toppers in de, voor Michelle nieuwe, juniorenklasse. Maar de Osse kijkt al verder vooruit. Het woord ‘Olympische Spelen’ neemt ze in haar mond als ze het heeft over haar droom. “Ik zit nu in de tweede van het VMBO. Ik ben niet zo geleerd. Als ik met school klaar ben, dan ga ik vol voor het taekwondo." Haar ouders stemmen met dat plan in. “Een professor zal het toch niet worden”, aldus een lachende moeder van Michelle.