Trefpunt Houten

Ooit stond aan de Molendijk een fraaie windmolen te pronken: de Loerikse molen, in het gehucht van diezelfde naam. Niemand had enig bezwaar tegen die molen: hij was zelfs nuttig doordat zijn maalwerk wat opbracht voor de bevolking. De Molendijk is nu het Molenland, maar er valt geen molen te bekennen. Die is jarenlang al niet meer beeldbepalend voor Houten; er staat slechts een miniatuur-uitgave. Al jaren ook zijn er in Houten plannen voor nieuwe windmolens. Niet om graan te malen, maar om stroom te leveren. ‘Van de wind kun je niet leven’, gaat niet meer op. Maar je kunt er ook niet méé leven, zeggen tegenstanders. Althans niet als ze kort bij woningen staan. Ze zijn ook niet zo mooi als hun oude voorgangers. Slank, dat wel, maar méér dan torenhoog. En ze draaien 24 uur. Dat deed de molenaar niet, dus had je er al sowieso minder last van. Waar die molens dan komen? Van twee weet ik het: die staan op een grote maquette in het gemeentehuis. Die derde is er op de één of andere manier afgevallen. Dat is volgens welingelichte bronnen al een jaar zo, maar niemand zorgt dat bewoners adequaat worden voorgelicht. Storm in het gemeentehuis? (LvZ)