De Krant

door Wim Schluter KAMPEN – Het is volgens de kweker een ‘kwestie van geluk hebben’, maar Kampenaar Harrie Schrijer is een kei in het kweken van de kanariesoort waterslagers. Tijdens de Kampioenschappen van de Algemene Nederlandse Bond van Vogelhouders sleepte hij maar liefst twee eerste prijzen in de wacht. Waterslager 54 was volgens de keurmeesters van de Bond de beste zanger, en maakte bovendien deel uit van het best zingende viertal waterslagers. Mooie overwinningen voor Schrijer én voor vogelvereniging Vogelweelde uit Kampen, waar hij lid van is. Wat er nou zo mooi is aan het kweken van waterslagers? ‘De pure natuur’, klinkt het nuchter uit de mond van vogelkweker Harrie Schrijer. ‘Als je ze hoort, met die prachtige slagen. En je ziet ze in het voorjaar door de volière vliegen...prachtig’. Al ruim twintig jaar kweekt Schrijer waterslagers. In de zomermaanden kwetteren de vogels in de volière in zijn tuin, in de wintermaanden overwinteren de mannetjes op de zolder van zijn woning. Want daar gaat het om; mannetjeswaterslagers. ‘De vrouwtjes zijn er voor de broed, de mannetjes voor het geluid. Zo gaat ’t in de natuur’, zo weet de Kamper vogelkweker. Een echt geheim voor het succesvol kweken van waterslagers is er eigenlijk niet. ‘Tsja, je kunt iets doen met voersoorten, en erfelijkheid speelt een belangrijke rol’, aldus Schrijer. ‘Maar ’t is ook vooral een kwestie van geluk hebben. Je zult er maar net een vogel tussen hebben zitten die z’n dag niet heeft, dan hang je. Ik had geluk; van al mijn vogels had ik er maar vier meegenomen naar de Bondskampioenschappen in Zutphen. En een dag of wat geleden las ik op internet dat ik Nederlands Kampioen ben geworden. Zo gaat dat’. Op zolder demonstreert Schrijer hoe het werkt met waterslagers; in een kast zitten enkele kanaries in het schemerdonker te wachten tot ze hun kunsten mogen vertonen. ‘De schemerkast’, wijst Schrijer. ‘Als ik ze er nou uithaal, beginnen ze te zingen. Want dan denken ze dat ’t ochtendschemer is’. Inderdaad beginnen de kanaries hun slagen te demonstreren, kort nadat de kweker ze uit de kast heeft gehaald. ‘En nou zijn ze alleen nog maar aan ’t opwarmen hoor’, glundert Schrijer. ‘Als je ze langer in ’t licht zet, gaan ze elkaar een beetje opjutten’. Nederlands Kampioen nummer 54 doet bovenop de stapel vogelkooien inderdaad goed zijn best. ‘En ook daarin is er verschil’, weet Schrijer dankzij jarenlange ervaring. ‘Soms moet je ook een beetje variëren in de volgorde waarin je ze neerzet’. Voor winnende postduiven worden soms astronomische bedragen neergeteld, dus informeert de verslaggever voorzichtig of Schrijer dankzij zijn winnende waterslager nummer 54 ook al binnen is. Schrijer lacht bescheiden. ‘Nee hoor, het is en blijft een hobby. Ik blijf bezig met kweken en ruilen binnen Vogelweelde, en bij waterslagers werkt het nou eenmaal anders; je mag met zo’n vogel maar 1 keer meedoen aan een kampioenschap. Dus volgend jaar moet ik weer andere kandidaten meebrengen’. Voorlopig heeft Schrijer zijn handen vol aan zijn hobby; in het vroege voorjaar worden de eerste nestjes weer verwacht, en zal de volière vol zijn met potentiële Nederlandse Kampioenen….