Wijkse Courant

“De luiken open” is een kreet die het huidige college graag en vaak gebruikt. Je vraagt je af: “Wat voor luiken? Valluiken soms?” De Provincie Utrecht kent 29 gemeenten. Een jaar geleden stond Wijk bij Duurstede op de 19e plaats in het overzicht m.b.t. de hoogte van de financiële algemene reserves. Nu op de 27ste plaats. De algemene vrij aanwendbare reserves zijn vanaf 2006 (toen het nieuwe college aantrad) een paar miljoen ingeteerd. Desondanks zijn we één van de gemeenten waarin de lasten voor de burger het meest zijn gestegen.

Waar blijft al dat geld? Er zijn nog zo’n twee jaar te gaan tot de volgende verkiezingen. Als deze financiële koers zo doorzet, dan komen we in de situatie waarin Wijk bij Duurstede een “artikel 12-gemeente wordt” (de gemeente komt dan onder curatele te staan). Dat zou pas een lijk in de kast zijn voor het volgende college. Het huidige college doet voorkomen dat het op alle fronten wint en poetst alle vlekjes keurig weg (desnoods door inzage in grond-transacties te blokkeren omdat dit wellicht een miskleun aan het licht zou brengen; en dan zullen we het nog maar niet over het rente-verhaal hebben).

Heer Smit noemde dit Oostblok-propaganda; misschien nog wat mild uitgedrukt. Het vorige college (waar Burgerbelangen ’96 deel van uit maakte) werd verweten dat het zo’n puinhoop achterliet. Dat blijkt dus een goede financiële stand van zaken te zijn die nu in hoog tempo wordt afgebroken. Als dit hetgeen is wat de kiezers twee jaar geleden hebben gewild, dan worden ze op hun wenken bediend. Als die kiezers dit niet wilden, dan hebben ze wellicht bij de stembus geslapen en de verkeerde keuze gemaakt, mogelijk doordat ze praatjes geloofden die nooit waargemaakt konden worden en waarin hen haast het Walhalla werd beloofd. Wat valt er nog meer te zeggen? De (slechte) financiële situatie is zoals die is en die valt niet weg te poetsen. Als dit college het goed bedoelde dan moeten hun programma’s slecht zijn. Zijn de programma’s echter goed dan moet er iets met de bestuurders aan de hand zijn. En wie dit weigert onder ogen te zien, die kan natuurlijk altijd nog proberen te geloven dat dhr. Smit onzin uitkraamt, dat er in de nota over de reserves een paar storende tikfoutjes staan en dat men bij de Provincie gek is geworden. Naam en adres bij redactie bekend