Deventer Post

DEVENTER – In het kader van de Dag van de Zorg werd in veel zorginstellingen in het land zaterdag open dag gehouden. Zo ook in Deventer, waar onder meer Dubbel Diagnose de deuren had geopend voor publiek. Het was de eerste keer, want het samenwerkingsverband tussen Tactus verslavingszorg en Adhesie (Brinkgreven) ging pas met ingang van 1 oktober van start. Publiek kon een presentatiefilm bekijken, het personeel alle uitleg vragen en een aantal ruimtes bekijken. In Dubbel Diagnose komen patiënten met een dubbel probleem. Medewerkster Judith Visser: ,,Het gaat om mensen met een psychiatrische achtergrond in combinatie met een verslaving. Drugs, alcohol, noem maar op. Ze komen naar Dubbel Diagnose op verwijzing van een arts en verblijven eerst op de opnameafdeling. De eerste periode van hun verblijf vallen ze onder een streng regiem; zo zijn contacten met de buitenwereld tot een minimum beperkt. De tijdelijke bewoners zijn 24 uur per dag binnen. We kennen een dagopening en een dagafsluiting waarbij met de cliënt wordt besproken hoe de dag er uit gaat zien en na afloop hoe het is gegaan. Het gebruik van drugs is taboe. Daar worden de patiënten ook op getest. Na de opnameafdeling volgt de behandelafdeling en na ongeveer een half jaar is het de bedoeling dat de mensen weer naar buiten kunnen, bijvoorbeeld in een begeleid wonen project. Hoe langer mensen bij ons verblijven, hoe meer vrijheid ze krijgen. In de opname afdeling kennen we bijvoorbeeld geen verlof; dat komt later pas.’’ Dubbel Diagnose telt 24 bedden; acht op de opname afdeling en de rest op de behandelafdeling. Manager Bert de Lange: ,,We nemen mensen niet rechtstreeks op, maar altijd na een intakegesprek. Kenmerkend voor Dubbel Diagnose is dat de cliënten zelf inspraak hebben in hun behandelplan. We werken individueel.’’ Dat laatste is nu juist het fijne van de zorginstelling op het terrein van Brinkgreven, zegt cliënt G.* Hij is 51 jaar en zit sinds enkele weken op de opname afdeling. ,,Ik ben al drie keer opgenomen geweest bij Tactus in Zutphen in verband met mijn medicijnverslaving, en heb al bij de ambulante psychiatrische hulpverlening gelopen in Apeldoorn. Op een gegeven moment werd me geadviseerd naar Dubbel Diagnose te gaan, een nieuwe vorm van opvang tussen de gangbare hulpverleningsinstituten in. Het is niet de bedoeling dat ik hier blijf hangen maar dat ik na mijn verblijf bij Dubbel Diagnose verder word behandeld. Wat ik hier kom doen? Tot rust komen. Ik was oudste in een gezin waar de moeder ontbrak in verband met opname in een psychiatrische instelling. Vader was veel weg voor zijn werk. Ik voelde me verantwoordelijk en later heb ik ook altijd alleen maar verantwoordelijke, leidinggevende functies gehad. Dat verantwoordelijkheidsgevoel moet ik van me afleggen, mij is gezegd dat ik hier bij Dubbel Diagnose niets meer hoef te regelen of te leiden. Psychiatrische problemen zitten in de familie. Mijn dochter is opgenomen in verband met autisme en er is een aantal zelfmoordgevallen in de familie geweest. Het mooi van Dubbel Diagnose is dat iedereen hier individueel wordt bekeken terwijl het alle andere instellingen waar ik ben geweest, toch vooral een standaardverhaal was.’’ *Om privacyredenen wordt de naam van de cliënt niet genoemd