Hengelo's Weekblad

“We willen mensen aan den lijve laten ervaren hoe leuk steppen is”, legt Paul Wigbers uit. De 47-jarige Hengeloër stept zelf sinds acht jaar. “Daarvoor liep ik hard. Voornamelijk halve marathons. Voor hele marathons was ik te blessuregevoelig. Door mijn vrouw kwam ik in aanraking met de step. Dat ding stond bij ons thuis en dan ga je het natuurlijk eens proberen. Het mooie van steppen is dat je je gewrichten niet zo zwaar belast als bij hardlopen. En je gebruikt weer meer spieren als bij het fietsen. Het zit er een beetje tussen in.” De tweede landelijke ‘Opstepdag’ laat toevallige passanten even ruiken aan de stepsport. “We staan in Hengelo op het Stationsplein en in Oldenzaal in de binnenstad. Vorig jaar in Hengelo bleek dat de helft van de mensen die langs lopen wel even een stukje willen steppen. We hebben daarvoor een parcoursje uitgezet, maar mensen kunnen de step ook meenemen voor een groter rondje door de stad.” Als ze vervolgens enthousiast zijn, kunnen ze bij het Stepteam Twente een step lenen. “Het is namelijk best een grote stap naar het kopen van een step als je nog niet zeker weet of je het echt wilt blijven doen. Je koopt makkelijker een fiets”, weet Wigbers, die zelf zoveel mogelijk de step pakt. “Ik ga erop naar mijn werk in Delden, ik train elke woensdag met de club en ik doe zoveel mogelijk mee aan wedstrijden.” De snelste steppers halen tijdens wegwedstrijden gemiddeldes van 28 km/uur. “We houden menig toerfietser bij of halen ze in. Op zulke momenten kom je met elkaar in gesprek. Niet dat we ze zomaar van de fiets af kunnen praten, maar ze krijgen wel respect voor onze prestaties”, lacht Wigbers.