Nunspeet Huis aan Huis

Het lijkt wel of Nunspeet steeds grijzer wordt. Het lijkt wel of er steeds meer wordt gebouwd voor de oudere Nunspeter. Eigenlijk nog meer voor kapitaalkrachtige ouderen die in Nunspeet willen gaan wonen. Die hier hun oude dag willen slijten. Lekker in de natuur, het midden van het land, een plek die makkelijk bereikbaar is per auto en trein. Niks mis mee, maar hoe zit het met de 'gewenste' bevolkingsopbouw. Wat zijn de kansen als we alleen ouderen uitnodigen om in Nunspeet te gaan wonen. Waarom bijvoorbeeld niet de hoogopgeleide tweeverdieners, of gemiddeld opgeleide tweeverdieners. Het zijn zo maar wat vragen die opborrelen. Waarom niet investeren in toekomst of op z’n minst ook de toekomst een kans geven. Met het steeds meer bouwen voor ouderen krijgen vooral jongeren het idee dat ze geen plek meer hebben en zeker niet zullen krijgen. Dat ze het dorp uitgezet worden en pas mogen terugkomen als ze veel geld hebben of oud zijn geworden. Dat ze in bijvoorbeeld in Harderwijk moeten gaan wonen, dat ze verbannen worden uit het eigen dorp terwijl ze niets misdaan hebben. En daarmee wordt ook een fors potentieel aan personeel verjaagd. Ja, er wordt wel wat gedaan voor jongeren om ze te huisvesten. Natuurlijk kun je roepen dat woningbouwproject Molenbeek veel kansen zal bieden. Mooi, maar worden die kansen dan ook ingevuld voor jongeren of blijkt achteraf weer dat er is gekozen om duurdere woningen en wooncomplexen voor welgestelde ouderen te realiseren. Huidige appartementen, flatjes, gaan verkopen voor zo’n anderhalve ton is ook geen oplossing. Daar trappen jongeren ook niet in. Gevoelens van onvrede zijn er, tijd dus om ook andere keuzes te laten zien. Een ander probleem is de blijvende krapte op de woningmarkt in de gemeente Nunspeet. Voor het inperken van die krapte zou ook eens gekeken kunnen worden naar huidige huurders. Om eens te kijken wie er wel zijn huidige huurwoning wil kopen. Dan gaat er fors meer spanning af dan alleen maar heel selectief huizen te koop aan te bieden. Dan krijgt een grote groep inwoners het gevoel dat ze niet hoeven te wachten tot ze in een grijs gebied zitten.