De Meierij

Ès Opa en Oma wir ‘ns gevraogd worre, Um ‘ne dag op de klèinkeinder te paase. Vraoge de aauwluì d’r èige soms af, Zèn ze nog wèl tege ons keinder opgewaase? ’t Is tegeworrig veul anders dan vruger, Straffe moet vort mè de zachte haand. Gifde de keinder af en toe ’n tik tege d’r orre, Noeme ze dè mishandeling en dè is skaand. Opa of Oma zulle ’t dan ók nie pr’bere, Ók al haole ze ’t bloewd onder d’r nagels vandaon, ’n Klèinkeind, dè strontvervelend is, ‘ns Fèrm tege d’r kuntje te slaon. “Legt ‘r mar èier onder”, zinne ze vruger, De tikke die wèllie vruger krége dinne gin kwaod. Op z’n tèd dè grut ‘ns goewd aonvatte, Dè zùrgt vur veul minder rotzooi op straot. Willem Uìtdehèi