Ons Eiland Goeree-Overflakkee

Bijzonder is dat deze polder naar Martina Cornelia Prosman, de oudste dochter van Ernst Prosman en Helena Maria Hoogendijk, is genoemd. Dit gebeurde in de jaren zestig van de vorige eeuw, toen de polder klaar was. Deze M.C. is inmiddels 73 jaar en woont op de Veluwe. Martina Cornelia's kleindochter, zij heet ook Martina Cornelia, is vorige week tijdens haar vakantie een kijkje komen nemen in 'haar' polder. Ook al woont zij helemaal in Schoonebeek (Drenthe) en is zij pas 14 jaar, het is toch geweldig om een 'eigen' polder te hebben…

Er bevindt zich een gedenksteen in de muur van de boerderij. Margo van 't Hof is trots dat ze op hetzelfde plekje staat als haar oma, die de eerste steen naast de voordeur heeft gemetseld. Dit gebeurde op 23 april 1966. Haar moeder Heleen is zo mogelijk nog trotser. Het was immers haar moeder, M.C. de Bruin-Prosman wiens naam vernoemd is. Ook haar andere dochter Lydia en man Ad zijn bij het heugelijke moment. Tegenwoordig woont Liesbeth Soldaat in deze woning. Vroeger was de Brienenpolderweg de buitendijk en stond de genoemde polder vol met riet. Prosman heeft altijd een familiebedrijf gehad in Gouderak, nòg. Een familie van hardwerkende rietdekkers, generatie op generatie. Eerst heeft de vader van Cees Prosman vlakbij Stad gewoond en later is zoon Cees er gaan boeren. Van een rietdekkersbedrijf is het naar een veebedrijf gegaan. Dat is na de watersnoodramp gebeurd. Leen Soldaat, hij woont even verderop aan de Zeedijk, vertelt dat hij nog heel goed weet dat de opa van Heleen van 't Hof-de Bruin naar Stad kwam. Het riet uit de polder werd weggevoerd per schip, dat via het Haringvliet de boerderij van Prosman bereikte. Vandaag de dag kan je je dat niet meer voorstellen. Dat daar water stond. Leen Soldaat merkt op dat er in de landerijen nog steeds rietstengels gevonden worden. Na zoveel jaar. Ze zijn verankerd in de grond, zo lijkt het.