Ons Eiland Schouwen-Duiveland

Door Harmke KikAfgelopen maandag was het de Dag van de Mantelzorg. Marianne Ketting coördineert samen met Wilma Jansen het Steunpunt Mantelzorg van Het Welzijnshuis. Een dag als afgelopen maandag is een uitgelezen moment om mantelzorgers eens in het zonnetje te zetten. Dat is dan ook gebeurd.
"Veel mensen herkennen zich niet in het begrip mantelzorger", weet Marianne Ketting. "Mantelzorgers en vrijwilligers worden snel op één hoop gegooid, maar er is een wezenlijk verschil. Je kíest ervoor vrijwilligerswerk te doen, maar je kies er niet voor mantelzorger te worden. Hier komt een stukje vanzelfsprekendheid om de hoek kijken en is de relatie bepalend. Als je vrijwilligerswerk zat bent, dan stop je er mee. Als je het zat bent mantelzorger te zijn, dan heb je pech", stelt Ketting.
Mantelzorg begint in de meeste gevallen met iets kleins - 'doen we even' - maar groeit uit. "Bijvoorbeeld bij ouders", zegt Ketting. "Het begint met een boodschap, dan een steunkous erbij en ga zo maar door. Het wordt steeds meer, totdat de mantelzorger moet zeggen: 'ik kan niet meer van huis weg'. Dan wordt het belastend. Als Steunpunt Mantelzorg willen we dat voor zijn en wijzen we op de mogelijkheden van het Steunpunt. Wij kunnen de mantelzorgers informatie en advies geven. Ook is er een lotgenotengroep, waar mantelzorgers met elkaar kunnen praten en herkenbaarheid vinden. Ze hoeven even niks uit te leggen en worden begrepen." Steunpunt Mantelzorg is gelinkt aan de Vrijwillige Thuiszorg en ook daar liggen mogelijkheden voor een stukje ondersteuning van de mantelzorger.Op ons eiland hebben 175 mantelzorgers een verrassing gekregen, een "veel te klein deel", want er zijn veel meer mantelzorgers. Marianne Ketting: "Landelijk wordt uitgegaan van 1 op de 10. Op Schouwen-Duiveland kom je hiermee op ongeveer 3500 mantelzorgers. Daar kun je echt wel vanuit gaan. Ik denk zelfs dat op een eiland als Schouwen-Duiveland het percentage hoger ligt. Dat betekent niet dat al deze mantelzorgers het zwaar hebben. Sómmigen hebben het zwaar, maar er zijn ook mantelzorgers die het graag doen en die het goed weten te combineren."
Dat de Dag van de Mantalzorg in het leven is geroepen, heeft voor Ketting twee kanten. "Er is zo vaak een Dag van… in Nederland. Aan de andere kant is het wel een lichtpuntje. Zo'n dag leent zich goed om extra aandacht te vestigen op de mantelzorg. Het is zinvol dat de mantelzorger zelf ook eens met de neus op de feiten wordt gedrukt dat ze beseffen dat ze goed werk doen en een schouderklopje verdienen." Marianne Ketting vertelt dat een veelgehoorde reactie is bij het overhandigen van de verrassingstas: 'Voor mij? Ik ben toch geen mantelzorger? Wat ik doe is toch normaal?' "Sommigen raken ontroerd door het gebaar", weet Ketting. "Het is heel bijzonder om te zien wat zo'n klein gebaar kan betekenen."