Zutphense Koerier

DEMOCRATIE OP ZIJN ZUTPHENS

L.G.J. ter Haar

Burgemeester en wethouders hebben bij de verlening van een vergunning voor realisering van grootschalige nieuwbouw van woon-/zorgcentrum (bejaardenoord) ‘Den Bouw’ in Warnsveld de gemeenteraad geschoffeerd door met een verwijzing naar ‘stedenbouwkundige uitgangspunten’ de (haar onwelgevallige) Welstandsnota te passeren, die immers is vastgesteld door de gemeenteraad.

Even voor de helderheid: bij het realiseren van bouwwerken moet aan zekere welstandseisen worden voldaan. De belangrijkste daarvan is dat het te realiseren gebouw enigszins in de omgeving moet passen waarin het komt te staan. Of dat zo is, wordt onder andere bepaald door de bouwplannen te toetsen aan de zogenaamde welstandsnota.

In het geval van ‘Den Bouw’ voldoen de plannen op zéér veel punten niet aan de eisen uit de welstandsnota. Ze zouden in hun huidige vorm dus niet gerealiseerd mogen worden. Het college vindt de strijd met de welstandsnota echter, conform het bekende bestuurdersmotto ‘bouw maar raak en plemp maar vol’, geen probleem. Strijd met de welstandsnota of niet, de vergunning is gewoon verleend. Welstandsnota en raad kunnen de pot op!

Door nu dus de welstandsnota te passeren doet het college iets dat ten eerste juridisch niet in de haak is, maar zij passeert daarmee, zoals gezegd, ook nog eens de gemeenteraad. Nu zou men denken: de raad zal wel woest zijn, op zijn achterste benen staan en de nodige zure goudrenetten te schillen hebben met een college dat haar beledigt en haar gezag zit uit te hollen. Niets echter is minder waar; tijden van dualisme of niet: de raad zwijgt, laat het gewoon gebeuren en laat bij wijze van spreken met zich sollen als een dementerende kat.

Dat dit gebeurt, is overigens niet voor het eerst. In het recente verleden is het college ook al in het kader van dezelfde nieuwbouwplannen een ontransparante grondtransactie met het betreffende zorgcentrum overeengekomen, waarvan de raadsleden – evenmin als de belanghebbende burgers –op de hoogte zijn gesteld. Wederom dus een schoffering van de raad (en in dit geval ook nog eens ontbreken van openbaarheid van bestuur, waartegen zelfs het te hulp roepen van de rechter niet mocht baten).

Mijn hemel, zal men denken, dat lieflijke IJsselstadje zucht met zulke wethouders en raadsleden wel zwaar onder de vloek van een konkelend en incapabel bestuur. Maar hier ligt dan tenminste toch een uitdaging voor de pers, wier taak het immers is de burgers over deze nieuwsfeiten te informeren, zodat die hun democratische functie naar behoren kunnen vervullen en er bij de volgende verkiezingen electorale gevolgen aan kunnen verbinden. Ik moet u teleurstellen: de enige krant in Zutphen die bericht over lokaal nieuws, een van de vele Stentordochters van een groot monopolistisch ‘courantenbedrijf’, vindt het feit dat B&W de raad schofferen en deze dat vervolgens niets kan schelen, geen nieuws. Anders dan bijvoorbeeld het jaarlijkse ‘bokbierfestival’ over welks zegeningen voor de stad dagenlang breed wordt uitgemeten. Vandaar dat men, als men er toch iets over kwijt wil, zijn toevlucht moet nemen tot een alternatief als dit. De kop boven dit stukje had dan ook eigenlijk moeten luiden: ‘B&W schofferen raad, die dat niets kan schelen; enige krant zwijgt’.