De Posthoorn

Mij intrigeerde oneindig veel meer de hand die Carla Bruni aan Obama gaf, terwijl haar echtgenoot Sarkozy Michelle Obama kuste. Sommige kranten waren verontwaardigd: Bruni kust Obama niet! Ze snapten er niets van. Carla Bruni speelde hard to get. Je denkt toch niet dat ze Eric Clapton, Kevin Costner, Mick Jagger en Sarkozy heeft versierd door meteen met zoenen te beginnen? Zo werkt het niet.
Ik zag de niet-kus als een duidelijk signaal. Leer mij Carla Bruni kennen. Ik zou op haar kunnen afstuderen. Sinds 2002 volg ik haar al toen de CD ‘Quelqu’un m’a dit’ verscheen, een plaat waarvan inmiddels twee miljoen stuks zijn verkocht. De verovering van Obama zal een toptransfer betekenen die de ophef van het door Marylin Monroe in het Witte Huis gezongen ‘Happy Birthday Mr. President’ voor John F. Kennedy, ver in de schaduw gaat stellen.
Dit zei Carla Bruni in 2003 tegen Mary Blume van de International Herald Tribune: “Als jong meisje was ik al een flirt. Ik was altijd bezig iets of iemand te verleiden, niet alleen mannen dus, maar tot aan de piano en schemerlamp aan toe. Ik flirt constant. Je zou het een levenshouding van me kunnen noemen.”
Ze kon dit makkelijk zeggen in die dagen dat van Sarkozy nog geen sprake was. Wie het citaat goed tot zich laat doordringen zal het helemaal met me eens zijn: uit het feit dat ze hem niét kuste, blijkt juist haar grote belangstelling voor Barack Obama. Reken maar dat ze Balkenende gewoon een zoen heeft gegeven. Voor hem het hoogtepunt van zijn leven, voor haar een routineklusje.
Carla Bruni heeft grote plannen.