De Nieuwsbode Heuvelrug

Thema van het boek is kindermishandeling. De vader van Bos, officier bij het Korps Mariniers, had een kwade dronk. De moeder was fel. Dat leidde tot een stormachtige relatie, waar een einde aan kwam toen de moeder met de vierjarige Marcel midden in de nacht de Haagse woning verliet. Het Leger des Heils wilde ze niet binnenlaten. Het was begin jaren zestig. Een taxichauffeur die ze midden in de nacht tegenkwamen, begreep dat er iets niet in orde was en bracht moeder en kind naar Brussel, waar zij een vriendin had. Er volgde een zwerftocht van een jaar, door Nederland en België. Ouder geworden kwam Marcel langzamerhand, schoorvoetend wel weer eens op bezoek bij zijn vader, maar meestal was het bezoek geen succes. Hij was 23 toen een visite totaal uit de hand liep.
''Toen ben ik voorgoed weggegaan'', zegt Marcel.
Een paar jaar voor zijn dood zocht zijn vader ineens weer contact.
De reden: Marcel had ook nog een geestelijk gehandicapt broertje en de vader was de voogd. Na zijn dood zou Marcel die taak moeten overnemen. Zo is het ook gegaan. Ondertussen deed het hernieuwde contact heel veel met Marcel: ''Bij het woord 'vader' sloeg m'n hart al over. Voor mij was dat een synoniem met geweld en agressie.'' In de laatste twee levensjaren van z'n vader had Marcel weer contact met hem. Na veertig jaar spanning en strijd beleefde de relatie een verrassende finale. Bos schreef het boek in de eerste plaats om alle gebeurtenissen voor zichzelf op een rijtje te zetten. De tweede reden is dat kindermishandeling nog steeds veel voorkomt. De Rijksoverheid is juist een campagne gestart om dit onderwerp meer onder de aandacht te brengen. En daar sluit de uitgave van dit boek mooi bij aan, vindt Marcel.