De Posthoorn

Tot nu toe waren we voor de bank alleen belangrijk als a) de directeur aan ons een bonus kon verdienen en b) de aandeelhouder ons kon gebruiken voor een extra dividendje. Zodoende, zegt de commissie, ‘is twijfel ontstaan aan de ethische en morele opvattingen en gedragingen van bankiers’.
“Jullie deugen niet”, voegen de commissieleden hun collega’s toe. Woorden als dieven en profiteurs zijn met moeite ontweken. Maar tussen de regels staan ze wel degelijk. Het zou tot woede stemmen, als het niet zo treurig was. Van de banken wordt geëist dat ze hun spaarders weer serieus gaan nemen en de winsten van de aandeelhouders bagatelliseren.

Die hele operatie om op de keurige en betrouwbare Postbank het besmette label van ING te plakken, kan dus worden teruggedraaid.
Het internet bankieren, uitsluitend gepropageerd om te besparen op personeelskosten, mag weer worden vervangen door het loket. Althans voor hen die liever met een mens praten dan met een computerscherm. Ik geef toe dat ik het tegenwoordig wel handig vind om in het weekend geld te kunnen overmaken, maar ik ken mensen genoeg (vaak zijn ze wat ouder, wat is daar tegen?) die graag even naar het postkantoor lopen.
Kantoren die gesloten zijn kunnen weer open. Het kost een paar centen, maar de bonussen mogen vanaf nu een jaarsalaris niet overschrijden. Dat schept ruimte.

Callcentra worden opgeblazen. Het wordt opnieuw mogelijk je eigen kantoor te bellen. We mogen de mensen bij de bank weer bij de naam kennen.
Ik beschouw de humanisering en de fatsoenering van het bankwezen als een eerste stap in de vermenselijking van de hele maatschappij. Gas en licht worden geleverd door de overheid, zoals het hoort. De post en de telefoon verzorgd door een betrouwbaar instituut als het staatsbedrijf PTT, wie zou dat niet willen? Kabelnetwerken in handen van de gemeenten? Graag. Die kabels liggen in onze grond, de ether is van ons, waarom hebben we dit alles in godsnaam verkwanseld aan de snelle jongens van de instant rijkdom. Geef terug die handel. Alles wordt weer net als vroeger.