De Posthoorn

Bij mij om de hoek is een delicatessenwinkel die wordt gedreven door een ijverige man uit Egypte. Omdat hij lang in Italië heeft gewerkt vindt hij in de Zuideuropese keuken zijn inspiratie. De winkel heet 'Sapori del Mondo' wat, vrij vertaald, 'Smaken uit de Wereld' betekent. Ik kom er elke dag. Mahmoud verkoopt bijvoorbeeld bier van Moretti. Kom daar eens om buiten Italië. Hij maakt zijn eigen hummus, een naar de Middellandse Zee smakende salade van inktvisjes, verkoopt de beste olijven, échte Parmezaanse kaas en wilde rucola.

Tussen de middag staat de winkel vol kantoormensen uit de buurt, redacteuren van de dagelijkse talkshows die worden uitgezonden vanuit de studio aan de overkant en gasten van de talloze hotels hier. Ze komen voor de fameuze broodjes van Mahmoud, broodjes mozzarella met pesto, broodjes met taleggio, broodjes... nee, ik houd op nu anders eet ik straks de hele koelkast leeg.

Mahmoud werkt hard. De winkel is zijn leven. Altijd verzint hij weer iets nieuws. Pas heeft hij twee grote potten en een houten méditerrane bank voor zijn etalage gezet. In de potten staat een olijfboompje. 's Avonds zet hij bank en potten binnen. In de stad moet je altijd op je hoede zijn. De overheid staat machteloos tegen het tuig van de nacht. En de middenstand staat machteloos tegen de overheid.

Ik trof Mahmoud in alle staten. Het zweet parelde op zijn voorhoofd. Er was een man van de gemeente geweest. Die had hem met een hoge boete gedreigd. In plaats van Mahmoud te belonen voor zijn niet aflatende pogingen de winkel steeds beter te laten worden, een parel voor de buurt, moest hij gaan betalen om voor zijn deur twee olijfboompjes te mogen plaatsen. Als hij maandag de vergunning niet had aangevraagd, kreeg hij een boete van honderden euro's. "

Ik begrijp er niets van, meneer. Kunt u dit begrijpen? Kunt u mij dit uitleggen?" Hij keek me smekend aan, alsof ik hem zou kunnen redden van de bureaucratie in deze rotstad. ??