- Niet meer 'allennig', maar samen met Herman Finkers. Bevalt dat?
Daniël: "Ja, prachtig mooi. Maar ik ben ook nog Allennig, hoor. (Onder de noemer 'Allennig' brengt Lohues dit vierluik op de markt, red.) Straks eind januari begin ik met de laatste aflevering, de herfst. Een theatertour dwars door heel Nederland. Dat doe ik elk jaar zo. Een paar maanden spelen, en daarna tijd voor andere leuke dingen. Dan heb ik tijd om samen met anderen wat te doen, zoals bijvoorbeeld in dit geval met Herman Finkers. Hij vroeg mij of ik voor zijn nieuwe cd wat instrumenten wilde spelen. Ik vond het geweldig om te doen. Herman is een zeer goede songschrijver. Om daarmee in de studio te zitten is fantastisch. Toen ik het kerstliedje op ging nemen, leek het mij wel leuk om Herman te vragen om mee te zingen. Zo is het gekomen"

- Waarom hebben jullie voor het gedicht Sneeuwen gekozen? Zijn jullie bewonderaars van Willem Wilmink?
"Afgelopen zomer was er bij jullie in Enschede een groot Wilmink Festival. Daar hadden ze mij ook voor gevraagd. Of ik ook een liedje wilde doen. Toen heb ik de muziek gemaakt bij het gedicht over dat het vroeger zo sneeuwen kon. En sindsdien is dat liedje niet meer uit mijn hoofd verdwenen. Een paar weken geleden besloot ik het als kerstliedje op te gaan nemen. En Herman was een goede vriend van Willem Wilmink. Zelf heb ik meneer Wilmink jammer genoeg nooit de hand kunnen schudden. Maar ik ben een groot bewonderaar van hem. De verzamelde werken liggen naast mijn bed. Prachtig mooie gedichten en verhalen. Een groot man."

- Hoe is het om een bestaande tekst te gebruiken voor een nummer in plaats van er zelf een te schrijven?
"Dat is heel apart. Je kruipt in de wereld van iemand en probeert daar een goede klankentrui voor te breien. Ik gebruik meestal eigen teksten. Dat is een liefhebberij van mij, teksten maken. Maar als muziekmaker is het soms leuk, ja misschien wel op zijn plaats, om af en toe grote meesters te citeren of te zingen. Zo weet ik bijvoorbeeld dat Herman van Veen ooit heeft besloten bij alle optredens die hij ooit nog gaat doen iets van Wilmink te zingen."

- Praten jullie Nederlands of dialect met elkaar?
"Haha, 'Wat ha'j dacht dan? A'j zowat dezölfde taal praoten, gao'j ja gien Hollands met mekaar doen?' Nee, het is leuk, we zijn beiden grote liefhebbers van streektaal. Het Twents van Herman, en mijn Drents liggen dicht bij elkaar. Daar kunnen we uren over praten."

- Is jullie bijzondere project geslaagd als op elke kerstmarkt jullie nummer door de speakers schalt en de bezoekers het meezingen?
"Ach ja, dat zou hartstikke mooi zijn. Maar ons project is al geslaagd. We hebben beiden al thuis zitten kicken op hoe fijn de opname geworden is. Ik zat bijvoorbeeld voor de kachel met de koptelefoon te luisteren na dagenlang in de studio er aan gewerkt te hebben. Het is een heel proces. Kijk, die muziek is allemaal met de hand gemaakt. Niks komt uit een doosje. En als je dan na dagen opnemen thuis voor de kachel zit, en je hoort het nummer zoals het geworden is, dat is een fijne buitenverstandelijke ervaring. En daarna laat ik het los. Wat er dan mee gebeurt, we zien het wel. Het maken is vaak het mooiste!"

- Wil je de lezers van Dé Weekendkrant Twente nog een kerstboodschap meegeven?
"Moi beste Zuuderbuurn. Geern wul ik joe allemaole de mooiste kerstmis ooit toewensen. En ok vast 'n goed uuteinde!"