De Nieuwe Krant

Oudste dochter Berna IJzermans heeft het over haar moeder die zaterdag 19 december 100 jaar hoopt te worden.
Wie die leeftijd bereikt moet ijzersterk zijn. En dat is mevrouw Engelien Vastbinder-van Tienen dan ook. Ze groeide op in een groot aannemersgezin (7 kinderen) in Nijmegen. Zelf kreeg ze 12 kinderen, van wie er nog 11 in leven zijn. ‘’We waren een degelijk, harmonieus katholiek gezin’’, vertelt Berna. ‘’Alles liep volgens regels, iedereen had zijn taak. Mijn ouders vulden elkaar goed aan en hielden de touwtjes strak in handen. Niet altijd was er tijd voor persoonlijke aandacht, wat ik soms toch wel als een gemis heb ervaren.’’
Mevrouw Engelien kwam 6 jaar geleden naar Huize Liduina in Bemmel vanuit herstellingsoord Het Wilhelminahuis in Valburg. Ze ging naar Bemmel omdat twee zussen van haar – intussen overleden - in Bemmel woonden. Sinds een paar jaar is Engelien de enig overgeblevene van haar generatie.
''Mijn moeder is zeer opgewekt en positief'', weet Berna. ''Het gezin stond steeds voorop, ze heeft zich volkomen weggecijferd.’’
De oorlogstijd was moeilijk. ‘’Onze vader was als krijgsgevangene een tijd van huis. En mijn moeder moest ook nog een dochtertje, door ziekte, verliezen.''
Petekind Gijs van Elk, van origine uit Bemmel (70): ''Geestelijk mankeert mijn tante niets, en haar herinnering is als een geschiedenisboekje waarin de ontwikkelingen in Nijmegen, Lent en Bemmel een belangrijke plaats innemen. En ze was er altijd. Zij fietste van Nijmegen naar Bemmel om op mijn verjaardag te kunnen zijn. Ze heeft dat volgehouden tot op de leeftijd van 95 jaar! ''
Berna: ‘’Liduina verdient alle lof! Evenals de huisarts. Hij voelt haar haarfijn aan. Hij heeft een ereplaatsje in haar hart.''
De eeuwling heeft 21 kleinkinderen, 21 achterkleinkinderen en er worden binnenkort nog 3 achterkleinkinderen verwacht. Haar man, Jan Vastbinder, onderwijzer, werd 85 jaar. Ze waren 58 jaar getrouwd.
‘’De laatste 2 jaar heeft ze het wat moeilijker’’, aldus dochter Berna. ‘’Maar ze wil zeker nog even door. Dat komt vooral door de aandacht en liefde van haar naasten. En door haar credo: ga nooit bij de pakken neerzitten, blijf positief, zie de zonnige kant. En… blijf gewoon dooreten als het even kan. Haar huisarts zegt wel eens: ze eet zich over alles heen.’’
De 100-jarige roept graag de Heilige Rita aan. ‘’Die liet mij in moeilijke tijden nooit in de steek. Ook heb ik veel steun aan de kleine warme gedichtjes van Toon Hermans. Vele ken ik uit mijn hoofd.’’