VOORTHUIZEN - Nu en dan zijn ze al enkele weken op de openbare weg te zien, want er moet geoefend worden. Of ze ook 'dakvast' zijn, is niet zeker, maar ze brengen met hun aanwezigheid sfeer op menige kerstmarkt.
Rendieren werden zo'n 500 jaar voor Christus al gedomesticeerd, vertelt Berry Hazeleger. 'Santaclaus' assisteren als die klaar is in Nederland en Noordrijn-Westfalen en zijn mijter voor een muts verwisselt, doen ze echter pas sinds 1823. Althans, toen onthulde een onbekende Amerikaanse dichter dat geheim.
's Werelds bekendste
Hij onthult in 'The Night before Christmas' ook hun namen: Dasher, Dancer, Prancer, Vixen, Comet, Cupid, Donner en Blitzen. Rudolph kwam er eerst in 1939 bij door het gedicht van Robert L. May en werd prompt 's werelds bekendste rendier door het lied van Johnny Marks.
"Op ijs en oneven terrein zijn ze net zo sterk als een paard", zegt Berry Hazeleger. "Een rendier kan 135 kilo trekken en per dag 55 tot 60 kilometer lopen.""Het is geen hond of schaap", zegt Wijnand Hazeleger. "Maar als ze eenmaal tam zijn heb je er veel plezier aan", vult zijn zoon aan. De rendieren zijn vooral zijn liefhebberij.
Het drietal is nu al weer drie jaar in Voorthuizen. Ze zijn mak, maar de Hazelegers verheugen zich op het voorjaar, want de beide dames Dancer en Blitzen zijn zwanger en de kalfjes kunnen dan vanaf het begin af aan wennen aan hun 'openbare' leven. Uiteindelijk wil Berry een volledig zestal rendieren voor de arrenslee.
Daar is vraag naar, niet alleen op kerstmarkten. De drie rendieren traden twee weken geleden nog op als model in een fotosessie - samen met Frans Bauer als kerstman. Het internationale kerstfeest rukt onweerstaanbaar op in Nederland met zijn toebehoren. "Hier hoef je het niet te doen", zegt Wijnand. "Maar in Amsterdam zijn we wel zeven markten af geweest op één dag."
Rendieren behoren tot de herten, maar ook de vrouwtjes dragen een gewei, dat ze pas in het voorjaar afwerpen. "Ze gebruiken die geweien ook niet om te vechten, maar om snee opzij te shovelen", zegt Berry. "Vechten doen ze met de poten. Daar kunnen ze een stevige trap mee uitdelen."
Het voor de slee lopen is een kwestie van "oefenen, oefenen, oefenen. Elke dag ga je erbij met voer, na een week weten ze de weg naar het weiland en 's avonds lok je ze dan weer terug met een stukje brood. En na verloop van tijd worden ze dan ineens heel mak. Maar ze zijn wel eenkennig." Niettemin was half Voorthuizen eerder dit jaar op zoek omdat Rudolph er vandoor was. "Hij dacht ik ben een réndier en dus rende hij."