De Rijnpost

VEENENDAAL - Is zijn debuut 'Een engel in Tibet' fictie of non-fictie? Is het een roman of een reisverslag? Schrijver Henk van den Brandt (1954) helpt ons uit de brand: Zijn ervaringen en belevenissen tijdens zijn reizen naar India, Nepal en Tibet zijn vertrekpunt geweest voor zijn boek en de romantische invalshoek in het boek is een combinatie van fictie en non-fiictie. De vaste vormen voor het boek zijn in de zomer van vorig jaar ontstaan en daarna heeft Henk in zo’n twee maanden, dankzij een ‘sabbatical year’, alles op papier gezet. Daarna was het nog zaak een uitgever te vinden en daarvoor kwam hij terecht bij Boekscout in Soest. Van den Brandt heeft al heel wat westerse en niet-westerse landen bezocht en de gebeurtenissen en ervaringen tijdens een vijfweekse groepsreis naar India, Nepal en Tibet hebben geleid tot het schrijven van 'Een engel in Tibet'. "Het aandeel fictie en non-fictie in het boek is ongeveer gelijk," laat de auteur weten. "Er zijn natuurlijk ook autobiografische elementen in verwerkt. Aan de geografische, historische en culturele kenmerken en bijzonderheden betreffende de toeristische trekpleisters, met name paleizen, tempels en kloosters, kan je alleen maar je eigen bijzondere ervaringen toevoegen. Of eigenlijk moet ik in dit geval zeggen: de ervaringen van de hoofdpersoon. Bij de lezers die in die bepaalde gebieden van India, Nepal en Tibet zijn geweest, zal het vaak een déjà vu-gevoel oproepen." Voor de eerstkomende tijd staan er geen grote reizen op de agenda. "China, Indonesië trekken me wel, maar er is nog niets concreet. Ook nog geen concrete plannen voor een nieuw boek. Ik wil begin april de marathon van Rotterdam lopen en daarvoor ben ik al flink aan het trainen. Ik sport graag: tennissen, wandelen, fietsen in de bergen. Vooral de cols in de Franse Alpen zijn een mooie uitdaging. En verder lees ik graag, zonder voorkeur voor een bepaald genre. Boeken van Isabel Allende, Gabriel Garcia Márquez, om er toch een paar te noemen."