De Posthoorn

Het lijkt ook wel alsof er een datum geprikt staat: 30 september 2010 bijvoorbeeld. Dan rolt de Grijze Golf over ons heen. Bukken, jongens.
Als hij komt, kunnen we de zaak wel sluiten. Die sfeer hangt er om het naderende pensioen of de aow van de babyboomers. Eerst hebben we de vruchten geplukt van de wederopbouw, toen hebben we jarenlang de sleutelposities in de maatschappij bezet gehouden en straks laten de babyboomers zich met zijn allen tegelijk door jongere loonslaven onderhouden.
Ik voel me persoonlijk aangesproken. Niet alleen heb ik grijs haar, maar ik ben geboren in 1948, een babyboomer in optima forma. Gebukt ging ik de laatste tijd over straat, niemand aankijkend uit angst op mijn leeftijd te worden aangesproken en wellicht te worden bekogeld met rot fruit.
Ten einde raad heb ik gebeld met een man van het SCP, het Sociaal en Cultureel Planbureau. Zij weten alles. Het was me namelijk opgevallen dat de meeste van mijn vrienden, ook babyboomers, allang met pensioen waren. Of ze waren jaren geleden met de ‘vut’ gegaan, een regeling waarin je netto soms honderd procent van je salaris kon behouden.
“Je was een dief van je eigen portemonnee als je het niet deed”, zei de man van het SCP.
Ik vroeg hem hoe het precies zat met de Grijze Golf van de babyboomers.
“Even op mijn computer kijken...arbeidsdeelname....arbeidsdeelname... ha, hier heb ik het”, riep hij geestdriftig.
In 2007 was van de mensen die toen tussen de 60 en de 65 waren, nog maar dertig procent aan het werk. De Grijze Golf van de babyboomers is dus al voor zeventig procent in ruste en Nederland heeft er niets van gemerkt. Het was geen golf maar een rimpeling. Ik kan weer over straat en iedereen recht in de ogen kijken.
“Pas in 2030 zijn de rapen gaar”, zei de man van het SCP.