Dieren de pot op

Kies uw regio op basis van postcode, plaats of titel

Plaats
Postcode
Titel

Ingezonden lezersartikel door: HenkSpaan ('s-Gravenhage)

12 mrt 2009

Elke columnist weet: met dieren moet je uitkijken. Kom je aan het dier, dan kom je aan de lezer. Wat dieren betreft kunnen lezers lichtgeraakt reageren. “Ik houd van dieren”, zeggen ze met het grootste gemak. Ik vind het al zo moeilijk om van mensen te houden.

HenkSpaan

Een jaar of vijfentwintig geleden schreef ik, bevangen door de eerste stralen van de lentezon, een poëtisch stukje over in de wei huppelende lammetjes. Ik besloot het met een recept van lamsvlees in honingsaus. Een gehuil steeg op uit de rangen. Nu het dier is verheven tot het thema van de Boekenweek, mag ik niet langer zwijgen. Wat mij betreft kan het dier de pot op, al moet ik dat niet te hard zeggen: onze kat plast bij voorkeur op het bidet. Er valt niets aan te doen. Even kijk je niet uit en hup, zit het beest koel voor zich uitkijkend weer te klateren op het witte porselein.
Net zo min als dieren het exclusieve programmapunt van een politieke partij zouden moeten uitmaken, zie ik ze graag een rol spelen in de literatuur. Vroeger had je een schrijver, Anton Koolhaas, wiens boeken werden bevolkt door sprekende dieren. Belachelijk. Dieren kunnen niet praten. Zelfs Lightfeet, het paard van Arendsoog, kon niet praten. Het begreep alles, het had een groot gevoel voor de gemoedstoestand van Arendsoog én Witte Veder, het kon de touwen doorknagen waarmee de bandieten zijn baasje hadden vastgebonden, maar praten kon Lightfeet niet. Natuurlijk niet. Bobby, Kuifje’s hond waarvoor ik altijd veel sympathie heb gehad, kon het ook niet, evenmin als Rin-Tin-Tin, goeie hond en Lassie, ook een goeie hond. De dolfijn Flipper kon piepen en veelzeggend met zijn staart op het water slaan, maar praten kon Flipper niet.
Hier raken we de kern: in kinderlectuur en film is het dier volkomen op zijn plaats. De marketingmensen van het boek hebben een vergissing begaan. Ze hadden het dier tot thema moeten maken van de Kinderboekenweek. Daar zou geen haan naar hebben gekraaid. Nu liggen de etalages vol met dierenboeken die geen hond gaat lezen.

Overig nieuws uit De Posthoorn

» meer nieuws

Reacties en toevoegingen

sproet 15 maart 2009, 21:38:03

Dieren de pot op ?

Het zou beter voor iedereen zijn, als 'Spaans' zelf de pot op ging.
Wat een ongelooflijk stom gewouwel deze "heer' debiteert.
Het is duidelijk dat hij naar buiten toe signaleert, dat hij last heeft van identiteits problemen.
Hij meet zich aan, dat hij weet dat dieren niet kunnen communiceren.
Dat betekent, dat hij amper 1 minuut in zijn leven ooit een dier heeft geobserveerd.
En hij weet niet eens dat dieren voortdurend communiceren en zelfs tegenover de mens 'body language' gebruiken.
Het enige is dat dieren de mensentaal niet kunnen gebruiken en omgekeerd wij niet die van de dieren.

Daagt er al iets mijnheer Spaans ? Denk het niet !

Saris2008 14 maart 2009, 18:46:53

Geachte heer Spaan,

Ook ik ben geen liefhebber van boeken, waarin sprekende dieren optreden, behalve als het boeken voor kinderen zijn. Dat is heel wat anders.
Martin Bril, die een paar kolommen in de NRC mag vullen, is momenteel ernstig ziek. Hij heeft een boek over zijn ziekte geschreven, als het ware bekeken door de ogen van zijn hond.
Persoonlijk heb ik het boek niet gelezen, dus ik kan er geen oordeel over vellen. Maar ik twijfel of ik het aan zal schaffen.
De schrijver van thrillers, Gerben Hellinga, ook wel bekend als Hellinger, heeft ook eens een thriller geschreven, naar ik meen -Merg en been- daarin kwam ook een sprekende en denkende hond voor. Dat boek is zelfs genomineerd voor de Gouden Strop 1985... Het was echter niet te lezen! Ik heb het met walging uitgelezen. Zonde van het geld. Zoiets kan echt niet in een thriller. De thriller zit de laatste jaren in de lift, zo'n boek kan echter alles totaal bederven. Het maakt mogelijk stuk wat in jaren is opgebouwd.
Met vriendelijke groeten,

Klaas van der Spoel (Novellist)

Martijn46 12 maart 2009, 12:31:07

Dieren de pot op...........

Henk Spaan geeft in zijn column van 10 maart 2008 een mening over het thema van de boekenweek 2009, Dieren! Hij heeft daar niks me op want dieren horen volgens hem helemaal geen rol te spelen in de literatuur! Hij geeft daar een aantal spitsvondige, zij het discutabele, argumenten voor. Maar die laat ik maar voor wat het is, nl. elitair gezeur.
Wat mij naast dit gebabbel opviel was de stelling dat Spaan ook het nut en beastaansrecht van de Partij voor de Dieren ernstig in twijfel trekt! Zijn goede recht, natuurlijk. Maar dan zou ik het wel prettig vinden wanneer die mening toch op z'n minst enigszins wordt onderbouwd. Spaan's weerzin tegen deze politieke partij ligt hem, naar ik veronderstel, in het feit dat dieren "het exclusieve programmapunt van en politieke partij vormen". Hij zegt het hier wat deftiger maar hij bedoelt natuurlijk gewoon dat de PvdD een one-issuepartij is.
Mijn beste Henk, de PvdD is opgericht uit bezorgdheid, verontwaardiging en mededogen over en met wat dieren in dit land moeten ondergaan om de mens te voorzien van (overbodig) voedsel, economisch gewin, vermaak, plezier, ontspanning en genot. Aan al die menselijke "belangen" wordt het welzijn, identiteit en waardigheid van dieren volledig ondergeschikt gemaakt. De bio-industrie is daar wel het meest pregnante voorbeeld van maar er zijn veel meer terreinen waar de zorg met betrekking tot dieren naar uit dient te gaan.
In de politiek was tot de entree van de PvdD niet of nauwelijks aandacht voor het lot van de dieren. De PvdD heeft samen met andere maatschappelijke organisaties de samenleving geconfronteerd met b.v. het feit dat in Nederland jaarlijks zo'n slordige 500.000.000 (vijf honderd miljoen!!!) dieren in de bio-industrie na een kort en ellendig leven, vaak op gruwelijke wijze, worden omgebracht om de mens in staat te stellen de" lekkere trek" te bevredigen! Daarnaast heeft de PvdD de consument geïnformeerd over de kwalijke gevolgen van de veeteelt voor het milieu en voor het feit dat de veeteelt in zijn huidige vorm en omvang verantwoordelijk is voor het wereldvoedselprobleem. En dat wordt dan een "one-issuepartij" genoemd?
Er is nog nooit in de politiek en daardoor in de samenleving zo veel gesproken en gepubliceerd over dieren en hun (gebrek aan) welzijn als sinds de komst van Marianne Thieme en Esther Ouwehand in de Tweede kamer.
Ook ik hoop dat er een dag zal aanbreken dat de Partij voor de Dieren zichzelf zal opheffen omdat de idealen en doelen waar die partij voor staat door de andere partijen integraal zullen zijn overgenomen en actie voeren om dieren en beter leven te geven niet langer zal worden afgedaan als decadent geneuzel van een stel wereldvreemde katknuffelaars.
Dat, beste Henk, wilde ik je toch even vertellen. Tip: lees het essay van Marianne Thieme "Het gelijk van de dieren, het geluk van de mensen" en overweeg dan nog eens of je het bestaan van een partij die dieren als exclusief uitgangspunt heeft wel zo gek is!

U bent niet ingelogd. U kunt uw reactie plaatsten door uw gegevens in te vullen in het onderstaande formulier.

Opmaak opties weergeven/verbergen

Naam *	E-mail *


Beantwoord controlevraag*	5 plus 5 is..

Onthoud mijn gegevens
Email mij de reactie(s)
Nooit meer de controlevraag beantwoorden?
Meld je aan of Log in.