De Posthoorn

Nu weten we beter. De paus zegt in Afrika dat er door het gebruik van condooms nog meer aids komt, een leugen op de rand van misdadigheid en de nieuwe directeur van de ING-bank pikt een bonus mee van 1,3 miljoen euro, inhaligheid op de rand van diefstal.
Ik zag hoe Neelie Smit-Kroes bij de Wereld Draait Door gehakt maakte van die directeur. En ook van de ‘toezichthouders’ bij ING, die het toekennen van de bonus hadden laten passeren. Daar zal ze onder anderen Wim Kok mee hebben bedoeld, nog net lid van de Raad van Commissarissen. En ook Wouter Bos misschien, namens ons allemaal de eigenaar van de bank. Die bonus komt uit onze zak.
Ach ja, de ING. Veertien jaar geleden hebben ze me aangeraden een ‘aandelenportefeuille’ aan te schaffen met daarin ook aandelen ING. Ik heb dat advies toen opgevolgd. Een tijdje later heb ik het hele zaakje weer verkocht, ver voordat er ongelukken gingen gebeuren. Bij de ING viel ik onder de afdeling ‘Private Banking’, een verzameling gelukkigen bij wie eens per jaar een uitgelaten vrouw in een mantelpak langs kwam met een uitnodiging voor het Concertgebouw op zak. Op kosten van de bank hebben we ook eens een boottochtje gemaakt over het Naardermeer. Onlangs ben ik eruit geschopt bij Private Banking. Er waren nieuwe criteria opgesteld. Wilde ik voor Private Banking in aanmerking blijven komen, moest ik een aandelenportefeuille van vijf ton bij de ING hebben lopen, zei de uitgelaten mevrouw in haar zondagse mantelpak. Ik was beledigd, maar liet niks merken. Een maand later brak de kredietcrisis uit. Zou die afdeling Private Banking nog bestaan, denk ik wel eens. “Niet lachen, Henk”, zeg ik dan onmiddellijk tegen mezelf.