Groot Vlaardingen

Een moment ziet hij de expeditie in juli aan zijn neus voorbij gaan wanneer blijkt dat hij als 26e uitgeloot is. Hij staat op de reservelijst. ‘De kans dat er mensen afzeggen was redelijk groot’, zegt Van Winkelhoff, ‘al gauw ontstonden er twee vrije plaatsen en schoof ik door naar het expeditieteam.’ Van Winkelhoff kan zijn geluk niet op. ‘Toen ik hoorde dat ik mee mag, kon ik wel janken van blijdschap. Maar goed dat ik de hoop niet opgegeven heb.’
Naast het hoofddoel om geld in te zamelen voor Stichting Brandweer zonder grenzen, hebben de deelnemers ook hun eigen doel.
Al vier jaar werkt Van Winkelhoff als vrijwilliger bij de Vlaardingse brandweer. Sinds februari werkt hij ook als beroepsbrandweer. Achter zijn aanmelding voor deze zware beproeving schuilt zijn eigen verhaal, en persoonlijke doel. ‘En kleine vijf jaar geleden heb ik bij het snowboarden mijn nek gebroken. Hierbij liep ik een incomplete dwarslaesie op. Bij een dwarslaesie beland je in een rolstoel. Bij mij was het de vraag of ik daar ook in zou belanden. Vier jaar lang heb ik geknokt om te zijn waar ik nu ben’, vertelt Van Winkelhoff trots, ‘mijn achterliggend doel is het revalidatiecentrum waar ik ben begeleid een hart onder de riem te steken. En de mensen die daar revalideren moed te geven. Ik laat ze zien dat met wilskracht en een hoge drive je veel kunt bereiken.’ Van Winkelhoff besluit met: ‘Als ik dìt kan, is het weer een mooie grensverlegging.’