Kies uw regio op basis van postcode, plaats of titel

Plaats
Postcode
Titel

Dokumentaire over oud inwoonster Nijverdal

ReageerPrint dit artikel
rimasi
Wiesje Samuel werd geboren in Nijverdal. Tijdens de oorlog werd zij vervolgd omdat ze Joods was. Gelukkig overleefde ze die oorlog, net als haar ouders en zusje. Vele jaren nadien maakte Donald K. Horwitz een film over haar leven. Volg deze link http://www.thepricewepay.org en bekijk het resultaat van het werk van deze Amerikaanse producent en regisseur, die vele Grammy-awards op zijn naam heeft staan.
De familie Samuel was in het Twentse Nijverdal goed bekend. Men had een zaak in fournituren. Het leven ging z'n gang, tot de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Joden werd van alles verboden, en al snel haalden de Duitsers of hun helpers van Nederlandse komaf, hen van huis op. Om afgevoerd te worden in het kader van de Jodenvervolging.
Vader Samuel, in Nijverdal jaren actief binnen de ondernemersvereniging en Oranjecomité, had op tijd het gevaar in de gaten. Hij liet zijn dochter Wiesje onderduiken. Onder meer in Hengelo (o) bij de familie Roffel, die toen er eindelijk het moment van hereniging was, de Yad Vashem onderscheiding kreeg voor dat riskante besluit te helpen.
Met veel geluk aan haar zijde overleefde Wiesje Samuel die oorlogsjaren. Maar haar familie was op een enkeling na volledig verdwenen, ofwel in helder Nederlands uitgeroeid. Om het geloof...
Wiesje ging na de oorlog naar school, ging aan het werk, trouwde, en trok met haar man die afgestudeerd was als vee-arts, naar Israël. Samen met de hier geboren twee zoons.
Ook in Israël was het leven hard en gevaarlijk. Maar anders dan in Nederland kon men daar zelf voor bescherming zorgen. De diverse oorlogen die Israël moest voeren om te voorkomen dat wederom een Holocaust zou plaats vinden, raakte ook het gezin van Wiesje. De oudste zoon Aharon, een boom van een kerel, raakte verlamd door een scherf van een raket. Zoon Dany raakte eveneens zwaar gewond, maar kon weer worden opgelapt...
Om een duidelijk beeld te schetsen van het leven dat indertijd de meeste Joodse gezinnen in Nederland leidden, wat hen overkwam alleen al door het geloof wat men beleed, en alles wat volgde, maakte Donald K. Horwitz een gefilmde dokumentaire over haar leven. De Amerikaanse producent en regisseur, die opdrachten uitvoerde voor wereldberoemde bedrijven als Coca Cola, en die diverse Grammy-Awards in de wacht sleepte,filmde daarvoor in Nederland en Israël. Hier maakte hij opnames in alle plaatsen, die beschreven worden in het levensverhaal van Wiesje Samuel. Gesprekken met mede-overlevenden, vrienden uit eerdere jaren, van lokaties die een belangrijke rol hebben gespeeld in haar leven.
Na die ene week van filmen op lokatie in Holland lag er ruim zestig uur aan opnames gereed voor montage. Een tijdje later herhaalde een soortgelijke produktie zich in Israël. Ook goed voor honderden meters filmopnames.
Terug in de VS begon Donald Horwitz aan de opgave daar een inzichtelijk en compleet geheel van te maken. Zodanig dat alle facetten van de Jodenvervolging aan bod kwamen.
Om het nog lastiger te maken, van de dokumentaire moest een versie van dertig en een van zestig minuten gemakt worden. De films waren bedoeld voor uitzending door tv-stations over de hele wereld. En de een werkt met zogeheten formats van dertig minuten, de ander met een van zestig minuten.
Die versies zijn inmiddels af. Om ook buiten de tv-uitzendingen om belangstellenden van beelden te kunnen voorzien is een speciale variant van de dokumentaire vervat in een website. Met daarin clips, die laten zien hoe het leven in die tijd was, fragmenten van de behandeling van Joden in Nederland en elders in Europa. En uiteraard over het leven van Wiesje Samuel, haar gezin.
Het plan dat de Nazi's hadden, om alle Joden op te ruimen, slaagde niet. Zoveel is duidelijk. Wiesje en haar man Abraham stichtten hun gezin, net als zoveel (of zo weinig, het is maar hoe men het noemen wil) andere overlevenden. Daardoor kon een van Wiesjes dochters zich geruime tijd geleden laten installeren als de eerste vrouwelijke burgemeester van Israël... Een burgemeester met haar familiewortels in Nederland, Twente, Nijverdal en nog veel meer andere plaatsen alhier.

www.thepricewepay.org is de url ofwel het adres op internet waar men de dokumentaire kan vinden en bekijken. Een dokumentaire met daarin een fors aandeel geschiedenis die in Nijverdal begon en voorlopig in Israël eindigt.

Uiteraard bijna verplichte kost voor elke inwoner van Nijverdal, die wil leren van de eigen geschiedenis, of er kennis van wil nemen.
 

Overig nieuws uit Twents Volksblad

» meer nieuws

Reacties en toevoegingen

  • oude buurjongen oude buurjongen 20 maart 2010, 05:47:38

    Ps., sorry dat ik je naam in mijn eerste posting verkeerd heb geschreven.
  • oude buurjongen oude buurjongen 20 maart 2010, 05:45:34

    @ Bela,
    mijn moeder had er al op gewezen, dat ik Nannie was vergeten. Maar aangezien niemand reageerde, liet ik het er maar bij zitten.
    Jullie gaven mijn zus Sneeuwwitje als koosnaampje (hopenlijk zit ik niet weer abuis).
    Toch nog leuk dat je hebt gereageert. Het beste voor de gehele familie,

    groetjes oude buurjongen (van je ouders)
  • bela ruth samuel tenenholtz bela ruth samuel tenenholtz 19 maart 2010, 06:01:41

    De namen van de dochters zijn Wiesje, Nannie, Bela Ruth en Cobi Danielle. Waarom Nannie vergeten is weet ik echt niet.
    Wiesje en Nannie waren beide ondergedoken, en Cobi en ik zijn na de oorlog geboren resp. 1946 en 1950.
    de rest klopt
    Wiesje's standpunt is niet "hard line" het is realitief. Israel's vrede en rust moeten nog uit de aarde geworgd worden. dat gaat niet vanzelf als je omringt bent door wrede vijanden die nergens voor stoppen.

    groeten
    Dr. Bela Ruth Samuel Tenenholtz
    Haifa
    Israel
  • oude buurjongen oude buurjongen 07 juli 2009, 13:34:44

    Wiesje, Bella en Coby, de 3 dochters van de Prins.
    Wij zongen altijd over haar man: "Appie, met het lappie, voor zijn gattie".
    Kwamen vaak bij de familie over de vloer, vooral mijn zus, waren ze stapel op.
    De 2 jongens waren fijne jongens, hoop dat ze nog wel plezier hebben. Tamara zal wel de burgemeester zijn.
    Mijn moeder kan wel een boek schrijven over deze familie.
    Hoewel ik het niet met de harde lijn van Wiesje eens ben, wens ik ze toch al het geluk toe.

U bent niet ingelogd. U kunt uw reactie plaatsten door uw gegevens in te vullen in het onderstaande formulier.

* *
Beantwoord controlevraag*

Nooit meer de controlevraag beantwoorden?
Meld je aan of Log in.

Profiel van rimasi

rimasi rimasi
info
member sinds rimasi Member sinds 17 januari 2008
artikelen 15 artikelen reacties 1 reacties
fotos 1 foto's videos 0 video's
website
 

Laatste vacatures:

Vind jouw ideale baan

Powered by Jobtrack
Piet Paulusma