'Ich bin ein Star, Baby' heette Van der Lindens eerste bundel in 2005. Dat klinkt inderdaad heel anders dan Zendag. "Die eerste bundel was echt een allegaartje. Er zat een cd bij, ik stond zelf op de voorkant. Het was allemaal een beetje schreeuwerig, een beetje over the top. De nieuwe bundel is rustiger, wat meer under the top. Je zal mij ook niet zo snel meer in een geel pak zien."
Van der Linden: "Ik ben wat meer gaan relativeren. Mijn moeder heeft alzheimer gekregen, misschien heeft dat er mee te maken. En wellicht komt het ook door mijn werk. Ik kook voor mensen met een verstandelijke beperking, die schotelen vaak een unieke, eigen wereld.voor"

Vijver

Sommige gedichten in Zendag gaan over Van der Lindens werk Vijver (waarvan vier versies in de bundel staan) bijvoorbeeld, over cliënten die zijn overleden: Guus van de vlaggen, Peetje van het brood, Piet van de blokfluit. "En de dikke eend die altijd vergeet dat hij niet kan vliegen komt er ook in voor. Ik sta vaak met cliënten buiten bij de vijver. De dikke eend werd van het voorjaar steeds magerder en op een gegeven moment zagen we 'm niet meer. We gingen er vanuit dat hij dood was. Maar toevallig was hij er van de week tot onze grote vreugde opeens weer!"
Andere gedichten in Zendag gaan over Dordrecht, het huis van Van der Linden, zijn jeugd in Zwijndrecht, zijn moeder ('Sinds moeder over alzheimer beschikt. Draagt zij voortdurend korte gedichten voor. In de steriele gangen van het verzorgingstehuis. En zij draagt wel altijd nieuw werk voor'), maar ook over collega-dichters en zelfbenoemde leermeesters uit het verleden. 'Mijn eerste wannabe-meester was de che-guevara-look-a-like kunstschilder. Hij stierf als een rugloze mug, in zijn eigen Jeroen Bosch-schilderij.'
Zendag is te koop bij boekhandel Vos & van der Leer en te bestellen bij van der Lindens uitgever: www.decontrabas.com.