IJssel- en Lekstreek

In een serie van negen wedstrijden wist ze vijf keer het podium te bereiken: twee tweede en drie derde plaatsen. "Het ging verrassend goed", zegt de Havo-5 leerlinge van het Krimpenerwaard College. "Met een beetje geluk had ik zelfs nog als tweede kunnen eindigen. Ik kwam uiteindelijk niet meer dan achttien punten tekort."
Patricia Kok kreeg het minibike-racen met de paplepel ingegoten door haar vader Hank, zelf een enthousiast beoefenaar van deze tak van motorsport. "Mijn eerste kennismaking was een beetje onwennig", glimlacht de jonge Lekkerkerkse. "Ik stapte erop, gaf gas en viel er meteen achterover af. Was even schrikken." Van lieverlee werd Patricia Kok echter één met haar machine en ging ze op trainingen en tijdens wedstrijden steeds meer durven. Drie jaar geleden maakte ze haar debuut in competitieraces. Haar derde plek op het NK vormt het bewijs van een positieve ontwikkeling. "Maar veel meer dan dit zit er niet in", stelt ze nuchter vast. "De nummer één is van aparte klasse. Die haal ik niet in. Een tweede plaats lijkt me het hoogst haalbare."Haar minibike is gebouwd door haar vader Hank. Hij knutselde zelf een frame in elkaar en maakte voor het blok gebruik van een carter van het merk Berini, een cilinder uit een KTM-kindercrosser en een krukas van een Puch Maxi. Resultaat: een 15 pk sterke krachtbron waarmee, gekoppeld aan een automaat, een topsnelheid van rond de 90 kilometer bereikt kan worden. Deze winter gaat Patricia Kok zich voorbereiden op weer een nieuw raceseizoen. De frêle Lekkerkerkse traint de komende tijd twee keer per maand op een indooraccommodatie. Komend voorjaar trekt ze naar buiten met haar minibike. Eind maart begint de competitie en reist ze met vader/monteur/coach Hank het hele land door om aan wedstrijden deel te nemen. "De kick? De snelheid en het bochtenwerk. 'Minibiken' is een geweldige sport."