Collecte

Lepralijders van Oostelijk Afrika, Braziliaanse onafhankelijke koffieboertjes uitgebuit door grootgrondbezitters. Kansarme kinderen die hun hand uitreiken naar onze afgedankte schoolspullen. Of deze week nog de brandwondenstichting.
Nee, in ons Elburg is het de organisatie van Kerst in de Vesting die de hand node ophoudt. Het ondernemersklimaat is blijkbaar zo bar en boos dat de Elburger binnenstadondernemers in een spontane bui van zelfmedelijden dachten: ‘Voor ons moet ook maar gecollecteerd worden want anders redden we het niet.’
Ik viel bijna van mijn stoel van verbazing toen het bericht mij bereikte. Wie profiteren er voor de volle honderd procent als straks weer tienduizenden door de nauwe binnenstadsteegjes en straten schuifelen in een Dickensiaans opgetuigde Kerstsfeer? Die ondernemers die nu indirect de hand bij uw voordeur ophouden.
Jaarlijks betalen we al met zijn allen een kleine 5.000 euro voor het PR-budget van dit evenement. Dit komt rechtstreeks uit de gemeentelijke subsidiepot. ‘Een evenement van dergelijke omvang kost nou eenmaal geld’ laat de penningmeester van de stichting Kerst in de Vesting optekenen in alle plaatselijke bladen. Een juiste constatering, maar verdienen er straks aan? U kunt aan de voordeur antwoorden: “Sorry ze zijn al geweest voor geld, 5000 euro is al door ons allen betaald aan uw promotiebudget.”

De ondernemers die zich anders het hardste en het snelste roeren als er wat met de binnenstad is. Kunnen zij niet eens gul de knip trekken en sponsoring op een fatsoenlijke wijze voor hun rekening nemen? Zodat deze beschamende oproep en gang langs onze Elburgse voordeuren niet gemaakt hoeft te worden. Past Kerst in de Vesting in het rijtje Leprozen, Uitgebuite Koffieboeren, Kansarme Kinderen en Brandwondenslachtoffers?

Meijer