Deventer Post

Eerlijk gezegd wist ik niet wat me te wachten stond. Terugkijkend vond ik de avond ietwat magertjes en ik had sterk de indruk dat de heren er zich wel iets te makkelijk van af hadden gemaakt. Alsof ze verheugd waren dat het er op zat en ze eindelijk aan de pils konden. In ieder geval lieten ze wel deze indruk op mij achter. Bart Chabot was wat mij betreft de gangmaker van de drie. Hij herinnerde mij bij tijd en wijle aan Johnny van Doorn (die ik alleen van de cassettes ken). En dat is een groot compliment. Hilarisch vertelde hij hoe hij zijn vriendin wilde verrassen met een chocoladelul en hoe hij deze gefabriceerd had. Schitterend verhaal. Jan Mulder was Jan Mulder zoals je hem kent van De Wereld Draait Door, niet meer en niet minder. Hierbij moet wel gezegd worden dat ook dit positief bedoeld is. Zijn anekdotes zitten vol humor en hij weet ook hoe je ze moet brengen.

Dan heb je natuurlijk nog Remco Campert, de grootmeester in gedichten en korte verhalen en winnaar van de P.C. Hooftprijs in 1976. Hij begon met het voorlezen van verhaaltjes die ik al meerdere keren gelezen had. Maar goed, dat is mijn probleem. Na een paar verhaaltjes werd het amusanter, leuker en leek de sfeer was losser te worden. Of het aan de verhaaltjes lag, ik weet het niet. Daarna was de voorstelling vrij abrupt afgelopen. Ik had bij De Wereld Draait Door gehoord dat Freek de Jonge de regie deed en voor een rode draad in de voorstelling zorgde. Het bijzettafeltje zal wel de rode draad geweest zijn, maar deze “grap” lag wel heel erg voor de hand. Het applaus aan het einde van de voorstelling was magertjes, maar dat lag ook aan het feit dat de heren zonder even gedag te zeggen al waren verdwenen.

Kortom, ik vond het een nogal kille avond. Dat wil niet zeggen dat het niet de moeite waard is, maar ik denk dat “Tot Zoens” beter tot zijn recht komt in een klein theater. Bart Chabot en Jan Mulder lazen nog twee mooie scènes van Martin Bril voor. Hij was de man die ooit het idee opperde van een theatertour en er grootse plannen mee had. Daar kon ik me iets bij voorstellen, want met een beetje meer creativiteit was er zeker veel meer mogelijk.