De Rijnpost

In een interview enkele jaren geleden in de Rijnpost, vertelde hij dat het twee heel verschillende plaatsen zijn, de een beduidend orthodoxer dan de anderen. ''Daarin het evenwicht vinden was niet gemakkelijk''.
Zijn tweede gemeente werd Ridderkerk, de derde de wijkgemeente Noord in Veenendaal (Julianakerk). Vergeleken met Ridderkerk was dat wennen. Daar zelfstandig predikant, hier wijkpredikant van een grote gemeente. ''Je doet de helft, om het zo maar eens te zeggen, want je doet het met je collega samen''.
Van Vreeswijk was ook actief in het breder verband van de Hervormde Kerk, nu PKN. Vier jaar (van 1998 tot 2001) was hij preses van de Hervormde synode, het hoogste bestuursorgaan in deze kerk.
In die functie kwam hij in aanraking met alle stromingen binnen zijn kerk, van de meest vrijzinnige tot de meest orthodoxe. Hij ging daar gewetensvol, maar ook nuchter mee om. ''Het lukt je nooit om de uitersten tevreden te stellen. Dat moet je accepteren''.
In die periode was het proces naar één kerk, de PKN, in volle gang een ontwikkeling die nu afgesloten is. Van Vreeswijk ging mee en koos niet voor de Hersteld Hervormde Kerk.
En hoewel hij als 'behoudend' bekend staat, is hij geen tegenstander van bijvoorbeeld gezangen in de dienst. ''Ik zou het toejuichen als er naast de psalmen een bundel van zo'n vijftig Bijbelliederen zou komen, die theologisch verantwoord zijn''.
Van Vreeswijk, die tijdens zijn Veense periode ernstig ziek is geweest maar herstelde, was tot op zekere hoogte een workaholic. Echte hobby's heeft hij niet. ''Ik heb geen zin om bijvoorbeeld te gaan vissen. Dan zit je naar zo'n dobber te turen'', zei hij in het Rijnpost-interview. ''Ik gun iedereen zijn hobby maar voor mezelf denk ik dan: ik kan die tijd nuttiger besteden''.