dé Weekkrant Fryslân

Stefan is altijd al gek van molens geweest. Als driejarige jongen bezocht hij met zijn moeder molen De Zwaluw in Burdaard. “Vanaf dat moment was ik verkocht. De authenticiteit, de techniek, de geur; alles fascineert me aan de bouwwerken.”
Op zijn zestiende besloot hij de opleiding tot molenaar bij het Gild Fryske Mounders te volgen. Anderhalf jaar was hij in de leer bij molenaar Sjerp de Jong op lesmolen Victor in Wânswert. “Ik leerde onder andere over de veiligheid, constructie, molentypes, bediening van de molen en weerkunde”, legt de jonge molenaar uit. “Het weer is een belangrijke factor. Een blikseminslag in een draaiende molen kan funest zijn. Je moet dus onweer zien aankomen.”
De Leeuwarder mag nu zelfstandig molens in werking stellen. Ook voert hij inspecties uit. Zijn grote droom is om er zijn beroep van te maken. “Het is nu een vrijwillige functie. Het zou fantastisch zijn om er mijn brood mee te kunnen verdienen. Dit doe ik het liefste op een korenmolen. Wellicht dat ik na de havo een technische studie ga volgen, om bijvoorbeeld molenbouwer of constructeur te kunnen worden. Maar al blijft het een vrijwilligerstaak; het is de mooiste hobby die er is.”
In de provincie Groningen is een nijpend tekort aan jonge molenaars. Maar dat is volgens molenaar Sjerp de Jong in Fryslân niet het geval. “Wij hebben ongeveer 280 molenaars die de 130 molens in de provincie bedienen. De spreiding tussen jongeren en ouderen is goed. We participeren hier op met het plaatsen van reclameborden in en bij de molens. We krijgen hier positieve respons van jongeren op."
Wel kan Fryslân volgens hem nog vrouwen gebruiken. “Tien procent van onze molenaars is vrouw. Het is niet zo dat we hier een tekort aan hebben, maar ook voor vrouwen is dit mooi werk. Ze zijn van harte welkom.”