Stadsblad Utrecht

5 April 2010; Een feest was het, maar wel eentje met hindernissen. Daar waar ik in de laatste training nog dacht te vliegen, bekropen mij in de aanloop naar de halve marathon gevoelens van onbehagen. Was het de druk, of stak er toch een griepje de kop op. Tot aan de start maandagmiddag me vooral rustig gehouden, maar zelfs de fietstocht naar de Jaarbeurs was al inspannend. Tijdens het inlopen had ik het geluk weer aan mijn zijde. Mijn teamgenoten van de Roparun liep ik tegen het lijf, en samen met Koen, Willem en Joyce kon ik een strak tempo van 11 km/uur volhouden tot halverwege de run. Daarna werd het afzien. Tot 4 km voor het einde wist ik de groep hazen met een 2 uur finish tijd van mij af te houden. Daarna moest ik in de achtervolging. Gelukkig had ik nog wat marge aangezien ik als laatste gestart was. Uiteindelijk met een nette tijd (vind ik zelf) finishte ik binnen de 2 uur limiet die ik mezelf had opgelegd. Bij de finish wachtte mij als beloning de lang gekoesterde wens dat het voltallige gezin me toe stond te juichen. Iedereen die mij tijdens deze missie heeft gesteund wil ik bedanken. Ik hoop dat ik bij mijn volgende doel: De Roparun net zoveel aandacht ga krijgen. Voor het volgen van dit goede doel, verwijs ik naar www.diak-roparun.nl, Het ga u goed.