Stadsblad Utrecht

Paasmaandag miste ik de trein in mijn dorp, ik reed naar Den Dolder en nam daar de trein. In Utrecht centraal waren al veel lopers. Er werd omgeroepen dat treinen die normaal Vleuten voorbijreden er nu zouden stoppen en dat was maar goed. De treinen zaten stampvol. Een klein uur voor aanvang was ik in Vleuten. Naar de start gelopen en weer terug, besloten hoe ik me zou kleden, en toch was er nog even tijd om rustig in te lopen. Ik had besloten dat ik met de hazen van 5 minuut 20 per kilometer wilde meelopen en was net op tijd in het juiste startvak. We schuifelden naar de start en gingen vijf minuten na het startschot over de lijn. Het was dringen en de hazen haalden in de eerste twee kilometer het tempo niet. Het gaf ook een erg onrustige manier van lopen in het gedrang. Uit ongeduld liep ik ze voorbij en probeerde op eigen gelegenheid wat uit het gedrang te komen. Dat lukte maar ik bleek dus toch weer iets te hard van start te zijn gegaan. Er was nog zó voor gewaarschuwd. Terwijl ik me herstelde kwamen de hazen me al vóór kilometer vier voorbij. Ik besloot al snel dat ik het tempo net niet aan kon en bleef mijn eigen tempo lopen. Het was mooi weer en eigenlijk liep ik best gemakkelijk ook al liep ik voor mijn gevoel wel tegen de grens aan van wat ik aan kon. Ik had het even moeilijk rond kilometer zeven, en op de bruggen zag ik dat ik niet de enige was die daar geen schik in had. Maar ik hield het gelukkig vol en was uiteindelijk nog best tevreden met mijn eindtijd van 55:07. Iets minder dan vorig jaar, maar wie zegt dat die tien kilometer niet net iets langer was dit jaar, het was per slot van rekening een ander parkoers. Na afloop liep ik nog wat rond in de beurshal, die gezellig druk was, en op het feestterrein kwam ik net op tijd voor de uitslag van de bedrijventeams. Aart Stigters team had gewonnen. Veel aparter nog: ik kwam mijn fysiotherapeut tegen. Die had me gezegd dat hij aan hardlopen deed, maar niet dat hij zó goed was. Hij was derde in de individuele uitslag. 32 minuten!! Wat een wereld van verschil met mijn ‘prestatie’. Volgend jaar weer.