Montferland Journaal

Nou dat het wel anders kan bewijzen degene die dit hebben georganiseerd. Vol overgave werd de hele zaterdag gewerkt aan de opbouw van afzettingen, het plaatsen van toiletten, extra verlichting, verwarming, beveiliging en wat er allemaal nog meer komt kijken bij de organisatie van zon evenement. Tegen de avond komen de bezoekers, 1500 dus. Maar we zien géén autos. Géén parkeeroverlast. Aan de overkant staan fietsen in de opgestelde fietsenrekken van degene die de kou trotseren en op de fiets komen. s Avonds horen we binnen in ons huis, vier hoog, Jan Smit zingen. En met hem zingen alle bezoekers de teksten woordelijk mee (misschien nog iets voor korenslag). Vijftienhonderd mensen hebben plezier. Wat een feest!
De volgende dag, zondag, zijn een aantal jongelui bezig met opruimen. Alles wordt opgeruimd! Om een uur of elf s morgens is het plein weer leeg. Weg toiletten, weg hekken, weg vuil. Er ligt niets meer. Zelfs geen leeg (plastic) bierglas. Alles weg. Aangeveegd? Het lijkt of het Marktplein schoner is dan vóór het festijn. Zelf de rommel die was blijven liggen van de carnavalsoptocht, een paar weken geleden, is weg.
Je hoort zo vaak gezeur over alle overlast die dit soort evenementen geeft. Maar degene die dit hebben georganiseerd verdienen alle lof! Anderen kunnen nog wel wat van deze mensen leren. Degene die de rommelmarkten organiseren bijvoorbeeld. Je kunt dan niet meer over de stoepen lopen omdat ze vol staan met autos. Of de carnavalsoptocht. Als die voorbij is, is het Marktplein en omgeving één slagveld. Bierglazen, flessen, papier, het ligt er nog lange tijd. Om maar niet te spreken van de muren van de Markthal die als urinoir worden gebruikt en waaraan je nog lang daarna wordt herinnerd. Of de doorgang tussen de gebouwen Tesma en Hoeksteen, die als openbaar toilet wordt gebruikt en die je de eerste weken ná de carnaval beter kunt mijden.
Misschien valt het te overwegen om de organisatoren van de Volendamse avond in te schakelen. Zij bewijzen dat je ook feesten kunt organiseren zonder overlast. Complimenten!