Oude IJsselstreek Vizier

de goudmijn op een meter diep
de ertsweg die naar Ulft toeliep
met potten pannen zonder franje
kleurt Holland’s keuken diep oranje

als lonen stijgen graafwerk zwicht
bestaansgrond in een ander licht
de slak werkt ook in afzet door
metaalmoeheid giet crisisspoor

de mal baart nu cultuurgericht
en ijzersteden stralen licht
ze smeden zo een stalen band
met lied dat vlamt van Legeland

de vuursprank als familienaam
brengt fonkelleven hier te sa’am
tig Vonk’en op de DRU-fabriek
een glinstergroep in oer-mystiek

nu ferro met de kunst als norm
het stripmetaal past mens in vorm
de muze beeldt de toekomst uit
de IJsselstreek ziet haar als bruid

Henk Beunk
29-08-2010