Liemers, Rijnwaarden/Zevenaar Post

Nu krijgen we van alles de schuld. Babyboomers hebben dit op hun geweten en mogen zich dat aantrekken en vooral: we zijn met te veel. We houden plekken bezet die jongeren zich willen toe eigenen. Van de week kwam er nog een brief van een vent uit Doetinchem die deze rubriek wel wilde overnemen. Doe je best, zou ik zeggen. Zie maar dat je me weg krijgt. 

Dat er sprake is van jaloezie op de babyboomers kan ik me voorstellen. Wij zijn opgegroeid met de Beatles. Dat pakken ze ons nooit meer af. Toen ik veertien was kwam ‘Love me do’ uit. In hetzelfde jaar zong Francoise Hardy over ons: ‘Tous les garcons et les filles de mon âge’. Francoise Hardy was het mooiste meisje van Europa. Alle babyboomers gingen in gedachten met haar. Zulke mooie meisjes zijn er niet meer. Doutzen Kroes beschikt over een oppervlakkige schoonheid, zo kenmerkend voor deze tijd.

In 1962 kwam de roman ‘Kort Amerikaans’ uit. Jan Wolkers was te oud om een babyboomer te zijn, maar hij sprak wel onze taal. Schrijvers als Jan Wolkers debuteren niet meer.

We waren al tegen de oorlog in Vietnam voordat hij goed en wel was begonnen. In 1962 versloegen we de Russen bij Cuba. In hetzelfde jaar stelde Andy Warhol zijn eerste soepblikken van Campbell ten toon. Zulke iconen van de moderne tijd zijn er nooit meer gemaakt.

Garrincha, de beste voetballer aller tijden, maakte Brazilië in zijn eentje wereldkampioen. James Meredith was de eerste zwarte jongen die zich dat jaar inschreef aan de universiteit van Mississippi. 

Johan Cruijff. Aan die naam hoef ik niets toe te voegen. Ik kan hem hoogstens herhalen: Johan Cruijff.

Je kunt dertigers en veertigers niet beter op de kast krijgen dan met het triomfalisme van de babyboomer.

Het werd een keer tijd.