IJssel- en Lekstreek

Deze week hebben de deelnemers het gehad over keuzevrijheid. Elke poging iets aan je eetgedrag te doen is meestal gebaseerd op de ontkenning van het feit dat je de keuze hebt, en de ontkenning van keuzevrijheid is de ontkenning van verantwoordelijkheid. Je kunt ten slotte geen greep hebben op iets waar je niet verantwoordelijk voor bent. Het zit zo: neem verantwoordelijkheid, dat resulteert erin dat je zelf de touwtjes in handen krijgt!

Sandra:
Al weer de derde bijeenkomst gehad. Bij binnenkomst het weegmoment en ik betrap mezelf erop dat ik dat toch erg spannend vind. Een verkeerde instelling blijkt later. De boodschap vanaf het eerste moment word weer even ingewreven. Ik ben niet aan het lijnen maar moet leren beter voor me zelf te zorgen! Zodra je beter voor jezelf zorgt gaat het afvallen vanzelf! Deze week ben ik 2,5 kilo kwijt maar dat komt vast door de enorme stress. Door omstandigheden maak ik lange dagen op mijn werk en inderdaad vergeet ik dan voor mij zelf te zorgen. Dit is eventjes niet erg maar na ruim 1,5 week ga je dat toch merken. Tijdens een rustig momentje vlak voor het slapen gaan laat ik alles weer even de revue passeren.
Positief denken maakt alles minder zwaar, nu zeg ik het weer fout! Minder MOEILIJK!. Klinkt al heel anders! Geeft me ook de kracht om positief te leren denken.
De derde bijeenkomst was op sommige momenten enorm emotioneel, en ieder van ons doet het op haar eigen manier. Toch ervaar ik het ook dat we het “samen” doen. Luisteren naar elkaar geeft elkaar het gevoel dat we elkaar steunen maar vooral ook leren van elkaar.
Deze week ben ik begonnen met dagelijks fruit te gaan eten. Bewuster worden met wat ik eet. Variaties aanbrengen in mijn ontbijt. Ik ga het steeds leuker vinden! Op tafel bij Brigitta staat iedere week iets ‘gezond’ lekkers. Deze week stond er een sausje van yoghurt met kruiden samen met komkommer. Smaakte echt super lekker! Ja, beter voor je zelf zorgen is echt niet zo zwaar. Met de juiste ingrediënten en visie word het zelfs leuk!

Joke:
Dit is alweer de derde week dat ik aan dit project mee doe. Mijn motto is nu niet proberen maar gewoon doen geworden! Het is een kwestie van niet lijnen maar goed voor je zelf, je lichaam, zorgen. In het begin was ik nog aan het lijnen maar naar aanleiding van de
bijeenkomsten wordt het mij steeds meer duidelijker al hoewel het niet makkelijk is!
Ik kom nu dan ook dingen tegen waarvan ik denk: ja Joke dit heb je al die tijd toch niet helemaal goed gedaan!

Het belangrijkste is dat ik nu elke ochtend een ontbijt neem. Ik neem er de tijd voor door gewoon 10 minuten eerder mijn bed uit te komen.
Ik heb nu beter geleerd om de tijd te nemen als ik ga eten en niet tussen neus en lippen eventjes snel iets weg te werken. Ik merk wel dat ik bewuster ben geworden wat ik nu feitelijk
in mijn mond stopt.

De bijeenkomsten zijn zeer leerzaam! Als het ‘tussen je oren’ allemaal beter gaat zitten, volgt de rest van zelf! Je kunt wel weer heel streng gaan afvallen maar als je dan weer op gewicht bent komt het er net zo snel weer aan want je hebt niet geleerd om gevoelens, gedrag en gewoontes te veranderen en dat is voor mij de bedoeling niet meer! Dus het woord afvallen staat in de kast en wil ik niets meer horen!

Ben erachter gekomen dat het allemaal niet zo eenvoudig is, maar met behulp van de bijeenkomsten wordt mij steeds meer duidelijk. Ik ben mij er van bewust dat ik aan het veranderen ben. Ik begin langzamerhand lekkerder in mijn vel te zitten alhoewel ik weet dat ik er nog lang niet ben! Als ik nu ga eten smaakt het mij ook veel meer. Ik ga er rustig voor zitten en met behulp van mijn eetdagboek kom ik al een heel eind.
Ik lees regelmatig terug in mijn dagboek en de tips en informatie van Brigitta. Ik kom dan tot de conclusie dat ik echt aan het veranderen ben, hoewel ik soms nog goed moet nadenken.

De meeste mensen denken nog steeds dat ik aan het lijnen ben. Ik vertel steeds weer dat ik daar niet mee bezig bent maar bewuster ben gaan leren leven en beter voor mijzelf aan het zorgen ben, want het innerlijke is ook belangrijk.
Sommige mensen begrijpen niet waar ik mee bezig ben en dan ben ik even van mijn stuk. Maar er zijn gelukkig ook mensen die het wel snappen en mij een compliment geven.

Ondanks de feestdagen in het verschiet zie ik er absoluut niet tegen dat alles op! Het nadenken over wat ik nu allemaal in mijn mond steek gaat mij steeds beter af. Geen hele reep chocolade maar gewoon een stukje. ( als voorbeeld ) Ik geniet er nu gewoon meer van. Waar ik vroeger niet in geloofde als met dat tegen mij zie.

Ik ben ook weer van fruit gaan genieten terwijl ik een tijd geleden nooit geen fruit at!
Ook drinken is voor mij ook een belangrijke rol gaan spelen. Zelfs mijn hoofdpijn is minder geworden.

Deze week hebben we ook een variatielijst mee gekregen. Meer mogelijkheden ipv bijvoorbeeld een aardappel daar zijn ook vele andere variaties voor mogelijk waar ik mij eigenlijk nooit in heb verdiept. Ben dan ook bewuster aan het boodschappen doen. Variatie is er in overvloed (waar ik eigenlijk nooit bij stil heb gestaan) want wij Nederlanders zijn gewoonte mensen!

Ik hoop de komende tijd nog veel meer te leren en de tips en informatie die ik van Brigitta krijg nog beter in uitvoering ga brengen.
Na 3 weken kan ik tegen mezelf zeggen: Joke ga zo door!! Maar ik ben er van overtuigd dat het nog veel beter kan worden!

Isabel:
72 kilo. Dat was mijn streefgewicht. Nu besef ik dat ik me niet op dat getal moet fixeren. Niet dat het niet haalbaar is maar ik moet gaan uitvinden met welk gewicht ik me prettig voel. Dat kan ook 80 kilo of zelfs 65 kilo zijn! Ik weet dat ik bezig ben een gezonde verstandhouding met mezelf en met eten te ontwikkelen. Ik ben op de goede weg. Ik heb niet het gevoel dat ik mezelf aan het straffen ben.
Regelmatig ben ik nieuwe ideeën aan het uitproberen. Als ik bijvoorbeeld pasta eet, leg ik eerst een laagje sla op mijn bord. De pasta gaat er dan overheen. Zo lijkt het net of ik meer heb opgeschept terwijl ik juist minder heb als normaal. Het lijkt zo meer op een maaltijdsalade. Uiteindelijk smaakt het ook nog lekkerder en valt het niet zo zwaar.
Ondertussen sta ik ook niet stil. Ik sport om de dag. Ik hou erg van dansen dus ontdekte ik Zumba. Ik heb best een druk leven. Daarom is het erg handig om even tussendoor een dvd op te kunnen zetten. Zelfs mijn dochters doen dan gezellig mee!
Toch vind ik het wel moeilijk om niet te veel aan de kilo’s te denken. Mijn gewicht is gewoon ongezond. Er moeten toch echt kilo’s af. En hoe voel ik me als ik een week niet afgevallen ben?

Tip van Brigitta
Iedereen weet dat ‘verboden vruchten’ het lekkerst zijn, maar meestal zijn niet de vruchten verboden maar gaat het om vet, zout en geraffineerde producten. Je voelt je tekortgedaan als je voedingsmiddelen als verboden beschouwt, het geeft je het gevoel dat je gestraft wordt. Dus door ze toch te eten geeft dat een gevoel van vrijheid, het is een beloning, tenminste ter¬wijl je het zit te eten!
Als we selderie op een of andere wijze als verboden konden be¬schouwen, zouden we het een traktatie en absolute verwennerij vinden, want alles wat je niet hebben mag wil je des te meer! Dat werkt zo omdat we het gevoel moeten hebben dat we vrij zijn. Een van de ergste dingen die ons als mens kunnen over¬komen is dat ons onze vrijheid wordt afgenomen. Daarom is het niet zo gek dat we niet van beperkingen houden en er instinc¬tief tegen in opstand komen. Juist die intense en instinctieve aan¬trekkingskracht van het verbodene maakt je eetlust nog moeilij¬ker te bedwingen.
De sleutel is dat je beseft dat je vrije keuze hebt, maar houd daarbij wel het volledige plaatje voor ogen nl. de consequenties van je keuzes! Sommige keuzes bevorderen je gezondheid, sommige zijn schadelijk voor je gezondheid.
Ga, in plaats van voedsel te zien als iets wat ‘verboden’ of ‘toegestaan’, denken in termen van keu¬zes die je gezondheid bevorderen of schaden!