Groot Eindhoven

En een echt hoge pet van de nieuwe generatie boksers had hij ook niet op. Deze generatie was in zijn ogen zo agressief dat ze geen tijd had om het werkelijke boksen te leren. Straatvechten, dat was het. Nee dan vroeger, in de dertiger jaren, ten tijde van boksschool De pugilist en Sportschool Eindhoven van respectievelijk Janus Herks en Huib Huizenaar, twee gevierde pugilisten. Toen was er meer kunde, meer liefde, meer talent. Het was de tijd van het gecultiveerde boksen want zelfs intellectuelen, die hun spieren weer wilden leren gebruiken, voelden zich er toe aangetrokken.
Desalniettemin stuitte de bokssport op veel verzet bij kerk, Paus Pius IX associeerde het boksen met de bloedige gevechten in het Romeinse Colosseum, en lokale overheid. Zo kende de gemeente Eindhoven een boksverbod. Boksen mocht alleen maar in bestaande besloten clubs. De Duitse bezetter maakte in 1941 korte metten met het Eindhovense verbod, want boksen was een uitmuntende sport om van onze jonge mannen flinke kerels te maken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, in februari 1944 vestigde oud-pugilist André Rasenberg -deelnemer aan de Olympische Spelen in Berlijn in 1936- zich in Eindhoven, om er een derde boksschool te openen die hij De ring doopte. Daarmee verwees hij naar Eindhovens eerste boksvereniging waar hij zelf tijdens zijn actieve bokscarrière had getraind. Door de algehele schaarste was de sportuitrusting van zijn school echter zeer beperkt. Er waren maar vijf paar handschoenen, een zandzak en een punchbal. En al doet de naam anders vermoeden, een echte boksring ontbrak.