In 1964 vroeg de predikant haar te assisteren bij catechismusonderwijs aan een groep blinde jongeren van het toenmalige Sonneheerdt. Als oud-verpleegkundige wilde zij zich graag inzetten voor de medemens. Door onder andere individueel bezoekwerk, waarbij ze bijvoorbeeld de post en kerkbode voorlas, leerde ze veel blinde mensen kennen.
Nu, bij het ouder worden, ziet Tineke van der Meulen zich genoodzaakt het wat rustiger aan te doen maar ze blijft zich vol enthousiasme voor Bartiméus inzetten.