Het veroorzaakte vreselijk veel overlast: de bouw van de fietsenstalling onder het 18 Septemberplein. Nu we echter verlost zijn van de bouwoverlast hebben we er niet alleen een prachtig plein bij gekregen, ook onze fietsen en brommers kunnen gratis, veilig en overzichtelijk onder de grond gestald worden. Twee ruim opgezette ingangen zorgen ervoor dat we zonder te hoeven filerijden naar beneden kunnen. Althans dat was de bedoeling. Iets op papier tekenen en in de praktijk gebruiken blijken echter nog steeds twee verschillende zaken te zijn. En dan heb ik het niet over de lekkage die al vrij snel na de opening geconstateerd werd. Nee, de boosdoeners in deze strenge winter zijn de twee tegenover elkaar liggende entrees van de parkeertunnel waardoor het personeel letterlijk staat te blauwbekken. Terecht hebben ze bezwaar aangetekend. Het gevolg is dat bij koud weer een ingang op slot gaat. Er wordt nu overwogen om zogenaamde hittegordijnen bij de entrees te plaatsen. En dat vind ik dus een grote misser, want om in een tijd waarin we allemaal op ons hart gedrukt krijgen vooral spaarzaam met het milieu om te gaan, staat deze oplossing haaks op die stelling. Om de kou via de kiergaten bij mijn voordeur te weren, heb ik een stoffen gordijn opgehangen. Een dergelijk ei van Columbus moet toch ook voor deze fietsenstalling te vinden zijn. Ik daag knappe koppen uit zich daar over te buigen.