Stadsblad Utrecht

Mijn eerste training voor de loopclinics. Met de MP3 speler en oordopjes in ga ik op pad. Al snel klinkt de prettige stem van Renate Wennemars in mijn oren. Ik moet één minuutje hardlopen en twee minuutjes gewoon wandelen. Tussendoor een lekker muziekje. Ik loop lekker in de maat. Het heeft gesneeuwd en het is glad. Voorzichtig aan dus. “Gaat lekker….het gaat goed, hou vol”, moedigt Renate me aan. Ja, natuurlijk, denk ik: makkie! Als ik gewoon mag wandelen, swing ik lekker mee op het soulmuziekje. Super gaat ‘ie.  Na de training wandel ik nog een extra ommetje om af te kicken.

Mijn tweede training. Nog steeds sneeuw en gladheid. Dit is eigenlijk geen weer om te trainen, maar ik besef dat het moet, anders ga ik het niet trekken. Deze keer mag ik van Renate twee minuten hardlopen en twee minuten gewoon wandelen. Ik verbaas me erover dat ik twee minuten toch best lang vind duren. “Watje”, zeg ik tegen mezelf, “wat is nou twee minuten?”. Ik probeer de maat er lekker in te houden en de afwisseling met twee minuten gewoon wandelen is fijn. Swingend en zingend wandel ik heupwiegend midden over de weg. Het trottoir is mij nu te glad. Daar gaan we weer: twee minuten hardlopen. “Kom op, je kunt het, hou vol, nog één minuutje”, stimuleert Renate me. “Oké”, beloof ik, “komt goed” en ren vrolijk verder.

Derde training: ik loop een training achter, het was écht veel té slecht weer, dus nu wordt het écht serieus. Ik moet een training inhalen. Vandaag een aantal keer drie minuten hard lopen en twee minuten wandelen. Oef, best wel zwaar hoor. Het is niet te geloven, ik heb het gevoel dat de 3 minuten maar niet omkomen. “Nog maar anderhalve minuut”, zegt Renate, “kom op!”. “Ja, ja”, antwoord ik, maar zucht van verlichting als ik weer in gewoon tempo mag verder wandelen. Ik ben gewoon een beetje moe, kan gebeuren. “Ughe, ughe, ughe”, galmt de zanger in mijn oren……Ja hoor, morgen beter, beloof ik hem én mezelf.

Vierde training: Vanwege het minder koude weer kan ik nu lekker in mijn trainingspak lopen. Voelt meteen een stuk lichter. Ik mag vandaag tien keer een minuut hardlopen en evenzoveel keer gewoon wandelen, maar dit dan twee minuten. Dat spreekt me wel aan. Ik ga lekker en zit vandaag goed in mijn vel. “The winner takes it all” galmt door mijn oordopjes. Ik spreid mijn armen wijd en galm mee. Ik voel me al een échte winnaar.  

Vijfde training: het is berekoud. Ik heb eigenlijk helemaal geen zin om naar buiten te gaan. Eerst maar even naar de winkel, misschien klaart het daarna nog wat op. Helaas…..het blijft somber en mistig, maar ik ga, ik moet! Vandaag 5 x twee minuten hard lopen en 5 keer gewoon lekker in tempo lopen. Deze week moet ik écht op een paar goede schoenen uit, het asfalt drukt door in mijn gewone Ecco´s. Ik ben al diverse wijken doorgerend deze week, (leer ik Amersfoort ook eens goed kennen), maar besluit deze keer op het Sportveld Schothorst te gaan lopen. Het is af en toe behoorlijk manouvreren door de hondepoep, maar ja, lekker zacht loopt het wel. Je kunt ook niet alles hebben, bedenk ik. “Als je het maar volhoudt, daar gaat het om”, zegt Renate en daar ben ik het natuurlijk roerend mee eens. Ik beloof mezelf koffie met een stuk vlaai als ik weer thuis ben (niet verder vertellen hoor!).