Trefpunt Houten

Het uithoudingsvermogen moet opgevoerd worden. Best logisch natuurlijk. April komt al héél  dichtbij. Mijn nieuwe schoenen lopen lekker, dat is gelukkig een goede keuze geweest. De vering voelt veel beter dan mijn oude schoenen. Er ligt overal nog veel ijs, zodat ik besluit op het fietspad te gaan lopen, al is dit ook nog niet helemaal schoon. Het gaat me vandaag redelijk goed af. “Zet door, je kunt het”, stimuleert Renate me. En het lukt me! Moe maar voldaan loop ik in een stevige pas huiswaarts. 

Omdat ik woensdag 22 km “gewoon” ga wandelen, kan ik morgen niet trainen. Vandaag, dinsdag moet ik de hele dag naar een cursus. Ik besluit -wanneer ik om vijf uur thuis kom- alvast te trainen voor woensdag. Tenslotte moet ik vóór zaterdag de drie trainingen van deze vierde week achter de rug hebben. Misschien is het ook wel fijn om de geestelijke inspanning van vandaag af te reageren. Renate waarschuwt me door mijn oordopjes dat we zaterdag de centrale bijeenkomst in de Jaarbeurs hebben, maar dat was ik natuurlijk niet vergeten. Ik merk dat na een inspannende dag het trainen me nu best tegenvalt. Het hardlopen valt me zwaar. Ik moet meteen toegeven dat Renate gelijk heeft en je een dag rust blijkbaar écht nodig hebt om je spieren even tot rust te laten komen. Oké, dat klopt dus, maar ja, die drang dat je moet trainen is gewoon zo stérk. Ik voel me misselijk van moeheid als ik naar huis loop.

Woensdagmorgen heb ik een behoorlijke spierpijn. Mijn beenspieren gaan het duidelijk merken dat ik deze week meerdere minuten achter elkaar hard heb gelopen. Dat is elke keer drie keer je gewicht wat neerkomt op je voeten, zeggen ze. Nu ben ik beslist niet zwaar, maar toch! Als ik onder de douche sta, bekijk ik mezelf kritisch. Ze beweren ook dat je van sporten een mooier lichaam krijgt. Helaas…..ik zie nog geen verschil. Ik wil graag gespierde benen van het trainen krijgen, maar geen kleinere borsten,  dat moet ik dus wel in de gaten houden. Ik kreun als ik buk en alles in mijn lichaam pijnlijk aanvoelt.   

Donderdag besluit ik om nog een dagje rust te nemen. Kan geen kwaad, want ik voel me vandaag niet helemaal fit. Ik heb de hele week al last van een verkoudheid en dat zal meespelen bij mijn slechte conditie. Het is gek, maar ik moet zeggen dat ik gisteren tijdens het wandelen verder helemaal geen last meer heb gehad van mijn spierpijn. Waarschijnlijk is die 22 km wandelen dus wel goed voor mijn lijf geweest. Morgen dus toch maar de elfde training gaan doen.

Vrijdag: ik stap uit bed en voel me nog steeds niet fit. Paniek overvalt me, wat nu? Ga ik het nu wel halen? Achterstand haal je moeilijk in heb ik gemerkt en morgen móet ik natuurlijk naar de Jaarbeurs. Na een uurtje rustig aan te hebben gedaan, besluit ik om tóch te gaan trainen, desnoods wat minder heftig, maar ik wil het gewoon proberen. Ik wéét dat in de handleiding staat dat je niet moet gaan trainen als je niet fit bent, maar ja, ik ben gewoon bang dat ik de 5 km dan niet ga halen. Eenmaal buiten merk ik al gauw dat mijn conditie toch nog niet goed is vandaag. “Niet smokkelen”, waarschuwt Renate me. “Sorry Renate” reageer ik verongelukt, “ik smokkel vandaag wel”. Ik probeer nog een paar rondjes hard te lopen, maar het is eigenlijk niet te doen. Ik voel me best een beetje dom. Misschien had ik mijn krachten nog even moeten sparen en daarbij…..hoe moet dat nou morgen? Teleurgesteld loop ik naar huis terug. 

Zaterdag 20 februari: centrale bijeenkomst Jaarbeurs:            

Wonderlijk genoeg voel ik me vandaag weer goed. Ik kan wel juichen! Gisteren heb ik mezelf heerlijk verwend met een warm bad en door het de hele dag lekker kalm aan te doen. Het lijkt erop dat ik er nu helemaal weer bovenop ben. Met een opgelucht gevoel stap ik de trein in, óp naar de Jaarbeurs, joepie! Bij binnenkomst krijg ik meteen een bon voor koffie, héérlijk, ik heb er weer zin in. Eenmaal in de zaal krijgen we een interessante lezing van Gerard Nijboer en daarna nuttige info over sportvoeding en hoe we –in combinatie met het sporten- gezond kunnen blijven. Dat is natuurlijk uitermate belangrijk.       

Rond half elf gaan we met onze “persoonlijke” trainers naar de hal waar we warming-up oefeningen doen. Daarna gaan we met zijn allen naar buiten om te trainen. Vandaag is het best een pittige training met veel oefeningen zoals hardlopen met een lege fietsband om je middel en in een slalom rennen door diverse obstakels, maar het is fijn. Het stimuleert ook enorm om dit met je medelopers te doen. We lopen met onze trainers diverse keren een aantal minuten hard over het terrein binnen een bepaald tijdstek. Het is erg leuk en het gaat eigenlijk best goed. Het zonnetje schijnt en ik geniet!