Ik had een drukke week voor de boeg met veel zakelijke verplichtingen. Dit noopte tot een aangepast trainingsschema. Met het nog immer aanwezige winterweer niet geheel onvoordelig om een rustige week in te passen.
Nog even flitst het strak georganiseerde schema van Renate en haar achterban door mijn hoofd, maar na de eerste week was hier toch al enige roet in het eten gegooid. Dus zonder gewetensnood of vermanende woorden uit de organisatie durf ik een eigenhandig ingelaste rustweek wel aan! Maar ik had beter moeten weten. Mijn zo mooi stilzwijgend geplande hardloop rustweek wordt plotsklaps bijna een volledige rustige week ingegeven door koorts en griepverschijnselen. Het lijkt of Renate weet moet hebben gehad van mijn eigenhandig optreden. Ik ervaar op deze wijze een welhaast vermanende tik op de vingers via door mij onvermoede bovennatuurlijke contacten. Plechtig beloof ik met zweet op de handen (en op het voorhoofd) niet meer eigenhandig vrije weken in te plannen zonder deze eerst in drievoud aan het comité van de JUM voor te leggen. En nu maar hopen dat de genezing voorspoedig is en de komende weken naast de weergoden ook Renate en haar contacten mij goedgezind zijn.